Η τραγική είδηση από τη Λέσβο, όπου κτηνοτρόφος έφυγε αιφνίδια από τη ζωή έχοντας προηγουμένως βιώσει τη θανάτωση του κοπαδιού του στο πλαίσιο των μέτρων για τον αφθώδη πυρετό, αναδεικνύει και την ανθρώπινη διάσταση της μεγάλης κρίσης που αντιμετωπίζει η ελληνική κτηνοτροφία.
Χωρίς να προδικάζουμε τα αίτια του θανάτου ή να συνδέουμε αυθαίρετα τα δύο γεγονότα, τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα:
Τι γίνεται με τον κτηνοτρόφο την επόμενη ημέρα;
Το ζήτημα αφορά άμεσα και την Αχαΐα. Στη Δυτική Αχαΐα, περίπου 24.000 αιγοπρόβατα θανατώθηκαν και 251 κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις επλήγησαν, αφήνοντας πίσω τους μια τεράστια παραγωγική και οικονομική απώλεια.
Η αποζημίωση για τα ζώα είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί. Πρέπει να ανταποκρίνεται στην πραγματική ζημιά: στην απώλεια παραγωγής και εισοδήματος, στις υποχρεώσεις που συνεχίζουν να τρέχουν και στο πραγματικό κόστος ανασύστασης του ζωικού κεφαλαίου και επανεκκίνησης της εκμετάλλευσης.
Γιατί πίσω από κάθε κοπάδι που χάνεται υπάρχει ένας άνθρωπος. Και αν χάσουμε τους ανθρώπους της παραγωγής, οι συνέπειες θα αφορούν την ελληνική κτηνοτροφία, την περιφέρεια, τις τοπικές οικονομίες και τη διατροφική επάρκεια της χώρας.
Dημήτρης Γ. Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας
Υποψήφιος Βουλευτής Αχαΐας – Ελληνική Λύση
