Η Παναχαϊκή είδε και έπαθε για να νικήσει, 1-0, στη Ζάκυνθο τον αδύναμο ΑΟ Λεβάντε σε παιχνίδι της 4ης αγωνιστικής του 6ου Ομίλου της Γ’ Εθνικής.
Δεν ήταν σοβαρή, απειλήθηκε απρόσμενα με βαθμολογική απώλεια και ζημιά. Μεγάλη ή μικρή και πόσο θα της κόστιζε είναι νωρίς να εκτιμηθεί.
Πάντως χρειάστηκε 89 λεπτά μέχρι να βρει το μοναδικό της γκολ με τον Ιωαννίδη για να αποφύγει το κάζο απέναντι σε μία ομάδα που στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος είχε γνωρίσει βαριά ήττα από τον Ατρόμητο με 7-0!
Μάλιστα ο ΑΟ Λεβάντε τελείωσε το παιχνίδι με 10 παίκτες λόγω αποβολής του Σούρμπη στο 71’.
Χωρίς να αποτελεί δικαιολογία δεν ήταν ακριβώς ίδια σύνθεση, με την οποία αγωνίστηκε ο ΑΟ Λεβάντε απέναντι στους «κοκκινόμαυρους» και τον Ατρόμητο.
Βέβαια το ζητούμενο δεν είναι τι έκανε ο ΑΟ Λεβάντε. Το ζητούμενο είναι τι έκανε -και κυρίως τι δεν έκανε-η Παναχαϊκή!
Και μπορεί στη Ζάκυνθο να μην έπαθε, αλλά οι φίλοι της ελπίζουν τουλάχιστον να έμαθε ότι κανένα παιχνίδι δεν το κερδίζεις αν δεν παίξεις, ανεξάρτητα ποιος είναι ο αντίπαλος και σε ποια κατάσταση βρίσκεται.
Υπό αυτό το πρίσμα μία ομάδα με τη φανέλα, το ειδικό βάρος, την ιστορία και τις απαιτήσεις της Παναχαϊκής δεν μπορεί να θεωρεί κανένα ματς κερδισμένο χωρίς να προσπαθήσει. Ταυτόχρονα δεν γίνεται να περιμένει ότι η διαφορά δυναμικότητας θα μετατραπεί από μόνη της σε τρεις βαθμούς.
Η Παναχαϊκή στη Ζάκυνθο δεν έπαθε τελικά τη ζημιά. Πήρε τη νίκη, κράτησε τους τρεις βαθμούς και απέφυγε τη βαθμολογική απώλεια, αλλά το ερώτημα είναι αν πήρε και το μάθημά της.
Οφείλουν άπαντες στο στρατόπεδο της ομάδας να το καταλάβουν καλά τώρα που το καμπανάκι χτύπησε χωρίς κόστος. Γιατί την επόμενη φορά μπορεί να μην υπάρχει…Ιωαννίδης στο 89’ για να τη σώσει από γκέλα ολκής…
