Εγραψε ο Νίκος Αλιάγας: Ο κύριος Σπύρος είναι 94 ετών, ο πιο παλιός της ιερής πόλης. Αρματωμένος και προσκυνητής. Στέκεται σιωπηλός μπροστά στο έργο του Ντελακρουά, που μόλις τοποθετήθηκε στο Ξενοκράτειο αρχαιολογικό μουσείο. Οι τεχνικοί ρυθμίζουν ακόμα το φως, το μουσείο κινείται γύρω του, κι όμως εκείνος μένει ακίνητος. «Αισθάνομαι δέος», ψιθυρίζει. Οι πρόγονοί του έπεσαν το βράδυ της Εξόδου, το 1826. Δύο αιώνες μετά, η μνήμη επιστρέφει μέσα από το φως ενός πίνακα. Σαν να αναγνωρίζει κάτι δικό του, σαν να συναντά, για μια στιγμή, εκείνους που δεν γύρισαν ποτέ. Τους δικούς του ανθρώπους. Για μια στιγμή που περνά και χάνεται, για μια απειροελάχιστη στιγμή που γίνεται αιωνιότητα…
