Το Μονομελές Εφετείο Πατρών δημιούργησε νομολογιακό προηγούμενο στις εργατικές υποθέσεις, καθώς έκρινε ότι είναι νόμιμη η απόλυση εργαζομένου κατά τη διάρκεια κανονικής άδειας αναψυχής.
Η μεταφορά αδείας στα επόμενα χρόνια ήταν πάντα κάτι που συνέβαινε διαρκώς στην πρακτική των εργασιακών σχέσεων. Επρόκειτο ουσιαστικά για μια «άτυπη» συμφωνία μεταφοράς της άδειας, παρότι κατά πάγια νομολογία, τα ελληνικά δικαστήρια έχουν κρίνει ότι δεν είναι επιτρεπτή η μεταφορά ετήσιας άδεια στο επόμενο έτος, χωρίς να ενδιαφέρει η μεταξύ του εργοδότη και του εργαζόμενου αντίθετη συμφωνία. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι η χορήγηση μίας τέτοιας άδειας δεν αποτελεί ετήσια κανονική άδεια.
Οπως εξηγεί ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου και η υπ’ αριθμόν 296/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, έρχεται να χαράξει ένα νομολογιακό δεδομένο βάσει του οποίου, απόλυση που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια απουσίας του εργαζομένου βάσει άκυρης συμφωνίας του με τον εργοδότη, με την οποία αποφάσιζαν από κοινού τη μεταφορά σε μεταγενέστερο χρόνο αδειών προηγούμενων ετών, είναι νόμιμη. Είναι μάλιστα η πρώτη σχετική δικαστική απόφαση.
