flamis.gr
Αληθινές ειδήσεις από την Πάτρα με το κύρος έγκριτων δημοσιογράφων. Έκτακτη επικαιρότητα και τα τελευταία νέα από την Πάτρα, την Ελλάδα και όλο τον Κόσμο!

Μυρτώ Αλικάκη: «Θέλω να δοκιμάζομαι σε διαφορετικά πράγματα – Λέω “όχι” εκεί που δεν αισθάνομαι εμπιστοσύνη με το περιβάλλον»

Η Μυρτώ Αλικάκη, βρέθηκε καλεσμένη στο «Χαμογέλα και Πάλι!» και μίλησε για τη ζωή της, τα επαγγελματικά της αλλά και για τη συμμετοχή της στην καθηλωτική σειρά του MEGA, «Μαύρο Ρόδο».

Η ηθοποιός μίλησε για το γεγονός ότι στη δουλειά της είναι «χαμαιλέων», και μπορεί και προσαρμόζεται σε κάθε ρόλο.

«Υπάρχουν πράγματα που σε δυσκολεύουν, μου έχει συμβεί αυτό σε μία ταινία που λεγόταν «Κλέφτες» του Μάκη Παπαδημητράτου, μαζί με τον Πέτρο Λαγούτη. Ήρθε ο Πέτρος και μου είπε περιχαρής ότι μας πρότειναν να παίξουμε σε αυτή την ταινία, και το διάβασα και είπα  «δεν μπορώ να το κάνω». Ήταν μία γυναίκα που έκανε ναρκωτικά, έτσι μέσα σε μία κατάσταση πολύ σεξουαλική, και του είπα ότι δεν μπορώ να το κάνω. Τελικά με έπεισε και το έκανα. Δεν ξέρω εάν το έκανα καλά, αλλά το έκανα, το προσπάθησα. Μου φάνηκε ξένο, δεν είχα τις αντίστοιχες προσλαμβάνουσες για να μπορέσω να το κάνω, δεν φοβήθηκα για την εικόνα μου», είπε αρχικά η Μυρτώ Αλικάκη.

Για τον ρόλο της στη σειρά του MEGA, «Μαύρο Ρόδο», ανέφερε πως, η χαρά για εμάς τους ηθοποιούς είναι να παίζουμε διαφορετικά πράγματα. Η Κασσιανή, παρόλο που δεν έχω προσλαμβάνουσες από μοναστήρι και η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ιδιαίτερη σύνδεση με τα θεία ή την εκκλησία. Παρόλα αυτά, ένας άνθρωπος που είναι σε μία τέτοια θέση και έχει τα προβλήματα που έχουμε όλοι μας, είναι μία γυναίκα που έχω αναρωτηθεί «γιατί συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται». Έχει έντονο το αίσθημα της αδικίας, είναι κάτι που πολλοί άνθρωποι το έχουν και με αυτό πορεύομαι. Είναι μία αυστηρή, κλειστή γυναίκα».

«Έχω πει «όχι» σε πράγματα – Έχω βιώσει πολλές δυσκολίες»

«Είναι ενδιαφέρον και πολύ ανακουφιστικό να έχεις μόνο αυτό, το να φαίνεται μόνο το πρόσωπό σου, γιατί έχεις μόνο αυτό. Και αυτό σημαίνει το μέσα σου. Είναι μέχρι να αντιληφθείς το τι φοράς. Στην αρχή ήμουν έξω από τα νερά μου όταν φόρεσα τα ράσα, μετά τα φορούσα και ένιωθα ότι είμαι αυτή η γυναίκα. Είναι λες και με το που τα φοράς γίνεσαι ένας άλλος», συμπλήρωσε η Μυρτώ Αλικάκη.

«Θέλω να δοκιμάζομαι σε διαφορετικά πράγματα. Έχω πει «όχι» σε πράγματα. Λέω όχι εκεί που δεν αισθάνομαι εμπιστοσύνη με το περιβάλλον. Έχει τύχει να πω όχι σε σειρά που έκανε επιτυχία. Αλλά δεν έχει να κάνει απαραίτητα με τους συντελεστές», αποκάλυψε.

Για την ζωή της και την κοσμοθεωρία της υπογράμμισε πως, «το να ψάχνεις το μέσα σου, μάλλον ήμουν πάντα έτσι. Το να ψάχνεις το μέσα σου, είναι κάτι που με ενδιαφέρει, με αφορά και είναι προτεραιότητά μου. Έχουν υπάρξει στιγμές που αισθάνομαι ότι κλυδωνίζομαι, που χάνω την ισορροπία μου αλλά τουλάχιστον το αντιλαμβανόμουν και έψαχνα έναν τρόπο να το επαναφέρω. Δεν ξέρω τι με επανάφερε κάθε φορά, νομίζω ότι είχα πάντα μία πυξίδα μέσα μου, που με οδηγούσε, και κατά βάθος ήξερα τι θέλω να κάνω, είμαι και πεισματάρης άνθρωπος».

«Έχω κάνει πολλά χρόνια ψυχανάλυση και έχω βιώσει πολλές δυσκολίες και στην οικογένειά μου που με έχουν μάθει να ιεραρχώ τα πράγματα. Δεν στεναχωριέμαι για πράγματα που είναι δευτερεύουσας σημασίας», αποκάλυψε.

Για τον γιο της που θέλει να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής σχολίασε πως, «με ρωτάει πράγματα γιατί έχει ένα ενδιαφέρον να μαθαίνει για τους γονείς του, είναι ένα παιδί ο Δημήτρης που του αρέσει να κάνει ερωτήσεις. Πιστεύω ότι στην ζωή δεν έχει νόημα να αποφεύγουμε τις κακοτοπιές. Με έχει ρωτήσει ο γιος μου εάν έχω βιώσει κάποια κακοποιητική συμπεριφορά, Είναι παιδί που είναι μέσα στα πράγματα».

Τέλος, για την παράσταση «Οι Τέλειοι Ξένοι» που πρωταγωνιστεί επεσήμανε πως, «μιλάμε για 7 ενήλικες και την κόρη του ενός ζευγαριού. Είναι 3 ζευγάρια και ένας μόνος του. Ο καθένας αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις. Όλοι κουβαλάνε πολλά προβλήματα και κάποιος πετάει την ιδέα να παίξουν ένα παιχνίδι. Το έργο αυτό είναι ένα σχόλιο στην υποκρισία, στον μικροαστισμό και στα ταμπού, αλλά και για τη σχέση μας με τα σόσιαλ μίντια. Η επιτυχία της παράσταση συνίσταται στο ότι ενώ το κοινό γελάει, στο τέλος «μαγκώνεται» λιγάκι».