Στενός σύμμαχος και πολιτικός κληρονόμος του χαρισματικού λαϊκιστή ηγέτη της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, τον οποίο διαδέχθηκε το 2013, μετά τον θάνατό του από καρκίνο, ο Νικολάς Μαδούρο ήταν στο παρελθόν οδηγός λεωφορείου και συνδικαλιστής.
Δεν διέθετε ποτέ τη λαϊκή απήχηση και το πολιτικό βάρος του Τσάβες, ενώ η εκλογική του νίκη το 2013 αμφισβητήθηκε έντονα από την αντιπολίτευση, σηματοδοτώντας την αρχή μιας περιόδου πολιτικής αστάθειας στη Βενεζουέλα. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, η χώρα βυθίστηκε σε βαθιά οικονομική κρίση, με εκτεταμένες κοινωνικές αναταραχές, σοβαρή κακοδιαχείριση της πετρελαϊκής βιομηχανίας και αυξανόμενες αμερικανικές κυρώσεις.
Το 2017, εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων στο Καράκας, ο Μαδούρο επιχείρησε να επεκτείνει τις προεδρικές του εξουσίες, παρακάμπτοντας την Εθνοσυνέλευση που ελεγχόταν από την αντιπολίτευση.
Έναν χρόνο αργότερα, το 2018, κέρδισε νέα εξαετή θητεία σε εκλογές που καταγγέλθηκαν από την αντιπολίτευση και μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας ως μη νόμιμες.
Το 2020, η πρώτη κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ απήγγειλε κατηγορίες σε βάρος του Μαδούρο για «ναρκο-τρομοκρατία». Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης τον κατηγόρησε ότι, μαζί με στενούς συνεργάτες του, συνεργάστηκε επί χρόνια με την κολομβιανή αντάρτικη οργάνωση FARC για τη διακίνηση κοκαΐνης προς τις ΗΠΑ. Ο ίδιος απάντησε αποκαλώντας τον Τραμπ «ρατσιστή καουμπόι».
Οι κατηγορίες για εκλογική νοθεία επανήλθαν και στην πιο πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, μετά την οποία ο Μαδούρο ορκίστηκε ξανά τον περασμένο Ιανουάριο, ενώ η Ουάσινγκτον ενίσχυσε την οικονομική και στρατιωτική πίεση προς το καθεστώς του.
Στις 7 Αυγούστου, η υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Πάμελα Μπόντι, ανακοίνωσε αμοιβή 50 εκατομμυρίων δολαρίων για πληροφορίες που θα οδηγήσουν στη σύλληψή του – ποσό που είχε ήδη διπλασιαστεί από την προηγούμενη χρονιά.
