Μετά τη διαπίστωση ότι αρκετοί υπουργοί της
κυβέρνησης Μητσοτάκη εμφανίζουν σημάδια
κόπωσης αλλά και αλαζονείας, έρχεται να
προστεθεί ένα ακόμη σοβαρότερο ζήτημα: η
έλλειψη πολιτικής βούλησης.
Το βλέπουμε στα καίρια προβλήματα που
αντιμετωπίζει σήμερα η κοινωνία και
ιδιαίτερα στην εκρηκτική άνοδο του κόστους
των καυσίμων.
Η βενζίνη και το πετρέλαιο έχουν πλέον
φθάσει σε επίπεδα που επιβαρύνουν
δραματικά την καθημερινότητα των πολιτών,
αλλά και το σύνολο της οικονομικής
δραστηριότητας. Οι επαγγελματίες οδηγοί, οι
μεταφορείς, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι
βιοτεχνίες και οι εργαζόμενοι είναι οι πρώτοι
που αισθάνονται αυτή την πίεση. Και τελικά το
αυξημένο κόστος μεταφέρεται σε ολόκληρη
την κοινωνία.
Η «πολιτική βούληση» χρειάζεται, ιδιαίτερα σε
δύσκολες περιόδους, πολιτικό θάρρος και
αποφασιστικότητα. Η ατολμία και ο
«ωχαδερφισμός» δεν μπορούν να αποτελούν
υποκατάστατά της.
Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα. Ο κανονικός
συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα είναι 24%. Όσο
αυξάνεται η φορολογητέα αξία ενός καυσίμου,
αυξάνεται αναλογικά και το ποσό του ΦΠΑ που
αντιστοιχεί στην τελική τιμή. Έτσι, όταν η τιμή
ανεβαίνει, ένα μέρος της επιβάρυνσης
επιστρέφει στο Δημόσιο ως πρόσθετη
φορολογική είσπραξη.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν ένα μέρος αυτής
της πρόσθετης επιβάρυνσης μπορεί να
επιστραφεί στην κοινωνία με στοχευμένα
μέτρα.
Όχι με οριζόντιες παροχές χωρίς κριτήρια,
αλλά με παρεμβάσεις σε εκείνους που
πλήττονται περισσότερο: στους
επαγγελματίες οδηγούς ταξί και φορτηγών,
στις επιχειρήσεις και στις βιοτεχνίες που
εξαρτώνται από το κόστος μετακίνησης και
ενέργειας, αλλά και στα νοικοκυριά που
δυσκολεύονται να αγοράσουν πετρέλαιο
θέρμανσης.
Υπάρχει, βεβαίως, και το ζήτημα του Ειδικού
Φόρου Κατανάλωσης. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία
θέτει συγκεκριμένα όρια και προϋποθέσεις,
όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν
διαθέτει περιθώρια πολιτικής παρέμβασης. Η
ίδια η πολιτεία έχει ήδη χρησιμοποιήσει στο
παρελθόν μέτρα επιδότησης του diesel.
Άρα το θέμα δεν είναι εάν υπάρχουν εργαλεία.
Το θέμα είναι εάν υπάρχει η πολιτική βούληση
να χρησιμοποιηθούν με τρόπο αποτελεσματικό
και κοινωνικά στοχευμένο.
Γιατί η ακρίβεια στα καύσιμα δεν είναι ένας
απλός αριθμός στην αντλία.
Είναι το κόστος για να πάει ο εργαζόμενος στη
δουλειά του. Είναι το κόστος για να
μεταφερθούν τα προϊόντα. Είναι το κόστος
λειτουργίας μιας επιχείρησης. Είναι το κόστος
θέρμανσης ενός σπιτιού.
Και τελικά είναι ένα ακόμη βάρος που
προστίθεται στην πλάτη της ελληνικής
οικογένειας.
Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες
και άλλες καθυστερήσεις.
Χρειάζεται αποφάσεις, ταχύτητα και πολιτική
βούληση.
Νίκος Οικονομόπουλος -πρώην βουλευτής
