γράφει η Σοφία Καυκοπούλου
Βαρύς ο φόρος αίματος που πληρώνεται στην άσφαλτο, όταν σχεδόν καθημερινά έχουμε σοβαρά τροχαία ατυχήματα, πολλά θανατηφόρα, άμεσα ή μακροπρόθεσμα. Η χώρα μας, έχουσα στο μεγαλύτερο μέρος της ένα παλαιό οδικό δίκτυο, έχει ωστόσο αποκτήσει νέους υπερσύγχρονους αυτοκινητοδρόμους, έχοντας μειώσει σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία για τον Ιούνιο, τον αριθμό των τροχαίων. Όμως δυστυχώς, σε γενικές γραμμές, ο καθημερινός φόρος αίματος εξακολουθεί να είναι βαρύς. Δυσανάλογος μάλιστα μιας μικρής σε πληθυσμό χώρας.
Εν πολλοίς, η οδηγική συμπεριφορά των Ελλήνων, που για πολλούς ευθύνεται και για τον συντριπτικό αριθμό των ατυχημάτων, ίσως πρέπει να αλλάξει. Και τούτο, διότι όπως αποδεικνύεται, δεν ταυτίζεται με τις ιδιοτροπίες των ελληνικών δρόμων, καθώς οδηγάμε επιπόλαια και γρήγορα, σε σημεία που δεν πρέπει, όπως χωριά και μικροί επαρχιακοί δρόμοι. Από την άλλη, τα περισσότερα ατυχήματα γίνονται σε εθνικές οδούς, όπου εκλείπει ο ηλεκτροφωτισμός, δε διαχωρίζονται τα ρεύματα, ενώ οι δρόμοι αυτοί φτιάχτηκαν για διαφορετικά χιλιομετρικά όρια.
Σίγουρα, εκτός των δρόμων, που συνεχώς εκσυγχρονίζονται, χρειάζεται η προσωπική φροντίδα και η προσοχή των οδηγών, των συνεπιβατών που επίσης πρέπει να φορούν προστατευτική ζώνη, αλλά και των πεζών. Ας ελπίσουμε ότι σε επόμενες έρευνες, τα ατυχήματα, και δη τα θανατηφόρα δυστυχήματα, θα έχουν αν όχι εκλείψει, τουλάχιστον θα έχουν μειωθεί σημαντικά.
