Οι άδειες βιτρίνες δεν αποτελούν πλέον σποραδική εικόνα στο κέντρο της Πάτρας. Σε ορισμένους από τους δρόμους που για δεκαετίες συγκέντρωναν σημαντικό μέρος της εμπορικής δραστηριότητας, τα κλειστά ρολά σχηματίζουν σήμερα μια νέα πραγματικότητα, επηρεάζοντας όχι μόνο την αγορά αλλά και τη φυσιογνωμία της πόλης.
Η πιο πρόσφατη συγκεκριμένη καταμέτρηση αφορά το τμήμα του κέντρου από τη Γούναρη έως τη Ζαΐμη. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε τον Ιούλιο η «Εμπορική Ανανέωση», σε Κανακάρη, Κορίνθου και Μαιζώνος καταγράφηκαν συνολικά 85 κλειστά ή αδιάθετα καταστήματα.
Η Κανακάρη εμφανίζει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση, με 35 κλειστές επαγγελματικές στέγες. Στην Κορίνθου καταγράφηκαν 30 και στη Μαιζώνος 20. Πρόκειται για αριθμούς που αφορούν μόνο τρεις δρόμους και ένα συγκεκριμένο κομμάτι τους, όχι το σύνολο του ιστορικού και εμπορικού κέντρου.
Πίσω από κάθε άδεια βιτρίνα δεν βρίσκεται απαραιτήτως η ίδια ιστορία. Μια επιχείρηση μπορεί να έκλεισε οριστικά, κάποια άλλη να μεταφέρθηκε σε οικονομικότερο σημείο και ένας χώρος να παραμένει χωρίς μισθωτή λόγω του ύψους του ζητούμενου ενοικίου ή επειδή δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες του σύγχρονου λιανεμπορίου. Το άθροισμα, ωστόσο, παράγει το ίδιο αποτέλεσμα, μικρότερη εμπορική συνέχεια, λιγότερα φωτισμένα ισόγεια και ασθενέστερη κίνηση σε τμήματα των δρόμων.
Οι εμπορικές μισθώσεις βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης. Το βάρος γίνεται δυσκολότερο για τις μικρές και παραδοσιακές επιχειρήσεις, οι οποίες δεν διαθέτουν την οικονομική αντοχή ή τη διαπραγματευτική ισχύ μιας μεγάλης αλυσίδας.
Το ενοίκιο, πάντως, είναι μόνο ένα μέρος της εξίσωσης. Η περιορισμένη αγοραστική δύναμη, το ενεργειακό και λειτουργικό κόστος, οι φορολογικές υποχρεώσεις και ο ανταγωνισμός των ηλεκτρονικών πλατφορμών συμπιέζουν τα περιθώρια των φυσικών καταστημάτων.
Οι κενές βιτρίνες έχουν, παράλληλα, συνέπειες πέρα από τα ταμεία. Όταν πολλά συνεχόμενα ισόγεια παύουν να λειτουργούν, μειώνεται η καθημερινή παρουσία ανθρώπων, υποχωρεί ο φωτισμός μετά το κλείσιμο της αγοράς και περιορίζεται η ελκυστικότητα του δρόμου για νέες εγκαταστάσεις. Έτσι μπορεί να δημιουργηθεί ένας κύκλος υποβάθμισης, η μικρότερη κίνηση αποθαρρύνει νέες επιχειρήσεις και τα περισσότερα κενά μειώνουν ακόμη περισσότερο την κίνηση.
Η εικόνα δεν είναι ίδια παντού. Τα ισχυρότερα σημεία του κέντρου εξακολουθούν να προσελκύουν καταστήματα, εστίαση και μεγάλες εμπορικές επωνυμίες. Αυτό, όμως, κάνει εντονότερη τη διαφορά ανάμεσα στους δρόμους υψηλής ζήτησης και σε εκείνους που χάνουν σταδιακά τον εμπορικό τους χαρακτήρα. Το κέντρο δεν αδειάζει ομοιόμορφα, αναδιατάσσεται.
Οι προτάσεις που έχουν τεθεί περιλαμβάνουν μεγαλύτερη ελάχιστη διάρκεια στις νέες επαγγελματικές μισθώσεις, όρια στις αναπροσαρμογές, φορολογικά κίνητρα για ιδιοκτήτες που διατηρούν λογικά μισθώματα και χρηματοδοτικά εργαλεία για την απόκτηση επαγγελματικής στέγης. Παράλληλα, απαιτείται οργανωμένη καταγραφή των κενών χώρων, ώστε η συζήτηση για την αγορά της Πάτρας να βασίζεται σε συγκρίσιμα στοιχεία και όχι μόνο στην ορατή εικόνα των κλειστών ρολών.
