Οι άνθρωποι Denisovan είναι το πιο μυστηριώδες είδος αρχαίων ανθρώπων. Περιγράφηκαν με βάση το DNA από μια φάλαγγα μικρού δακτύλου που βρέθηκε στο Σπήλαιο Ντενίσοβα στα βουνά του Αλτάι της Ρωσίας το 2010. Στη συνέχεια ανακαλύφθηκε ότι οι Ντενισοβανοί συνυπήρχαν με τους Νεάντερταλ και τους Κρο-Μανιόν, ακόμη και διασταυρώθηκαν μαζί τους. Από την ανακάλυψή τους, οι Ντενισοβανοί διέφυγαν της προσοχής των επιστημόνων: μέχρι πρόσφατα, ένα ολόκληρο παρακλάδι της ανθρωπότητας ήταν γνωστό μόνο από μια χούφτα δόντια και ένα θραύσμα μικρού δακτύλου. Αργότερα, αναδύθηκε μια κάτω γνάθος από το Θιβέτ και, τέλος, ένα τεράστιο κρανίο από το Χαρμπίν της Κίνας βρέθηκε να είναι Denisovan, σύμφωνα με γενετική και πρωτεωμική ανάλυση. Αλλά πώς έμοιαζαν οι Ντενισοβανοί κάτω από τον λαιμό; Πρόσφατα μια νέα έρευνα αποκάλυψε πολλά για τους αινιγματικούς συγγενείς μας. Πρόκειται για ένα ζευγάρι οστών των ποδιών – ένα μηριαίο οστό και μια κνήμη – που ανασκάφηκαν από τον πυθμένα της θάλασσας.
Τα οστά ανακτήθηκαν από βάθος 100 μέτρων από μια βιομηχανική μηχανότρατα στο Στενό Penghu μεταξύ Ταϊβάν και ηπειρωτικής χώρας, μετά την οποία παρέμειναν σε μουσειακή αποθήκη για πολλά χρόνια. Επειδή αλιεύτηκαν από τον βυθό της θάλασσας και δεν βρέθηκαν σε αρχαιολογικό χώρο, τα οστά ήταν εξαιρετικά δύσκολο να χρονολογηθούν. Οι σύγχρονες μέθοδοι βιομοριακής ανάλυσης ήρθαν στη διάσωση. Ερευνητές από την Ιαπωνία και την Ταϊβάν απομόνωσαν κολλαγόνο από τα ευρήματα και ανέλυσαν τα αμινοξέα που διατηρούνταν σε αυτό, συγκρίνοντάς τα με την ήδη γνωστή γνάθο του Penghu και το διάσημο δάχτυλο του Denisovan. Αυτή η ανάλυση αποκάλυψε ότι τα οστά ανήκαν σε Denisovan. Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες είχαν στην κατοχή τους μακριά οστά από σκελετό Denisovan!
Οι ανθρωπολόγοι χρησιμοποίησαν αυτά τα οστά για να εκτιμήσουν το ύψος των Denisovan… και εξεπλάγησαν από το πόσο ψηλά ήταν αυτά τα δύο άτομα. Ήταν περίπου 180 και 190 εκατοστά, αντίστοιχα. Αυτά τα άτομα είναι πολύ ψηλά για την Παλαιολιθική Εποχή. Για λόγους σύγκρισης, το μέσο ύψος των ανδρών του Νεάντερταλ ήταν 168 εκατοστά, ενώ οι άμεσοι πρόγονοί μας, οι Homo sapiens, συνήθως έφταναν τα 175 εκατοστά. Οι Ντενίσοβαν υπερίσχυαν των περισσότερων συγχρόνων τους και μπορούσαν να κοιτάνε τους σάπιενς από ψηλά. Φυσικά, αυτό αφορά μόνο αυτά τα δύο συγκεκριμένα άτομα.
Η ισοτοπική σύνθεση των οστών μας επέτρεψε να κατανοήσουμε καλύτερα τη διατροφή των Ντενίσοβαν. Αποδείχθηκε ότι έτρωγαν κυρίως το κρέας των χερσαίων φυτοφάγων. Είναι ενδιαφέρον ότι η διατροφή των Ντενίσοβαν δεν περιελάμβανε ουσιαστικά καθόλου ψάρια ή θαλασσινά – σε αντίθεση με τον πρώιμο Homo sapiens, ο οποίος αποίκισε ενεργά τις παράκτιες περιοχές και συμπεριέλαβε θαλασσινά στη διατροφή του. Αυτό υποδηλώνει ότι η διατροφή των Ντενίσοβαν ήταν πιο περιορισμένη και εξειδικευμένη από αυτή των προγόνων μας. Ενώ αυτοί, όπως και οι Νεάντερταλ, σίγουρα δεν ήταν κατά των φυτικών τροφών, για κάποιο λόγο αντιπαθούσαν τα θαλασσινά. Και πάλι, μιλάμε μόνο για δύο Ντενίσοβαν από το Πενγκού.
Τέλος, αυτοί οι Ντενίσοβαν αποδείχθηκαν πολύ νεότεροι. Σύμφωνα με τη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα, τα οστά που βρέθηκαν είναι μόνο περίπου 45.000 ετών, μια ημερομηνία που είχε επιβεβαιωθεί προηγουμένως με γενετικές μεθόδους. Αυτό τους καθιστά ως νεότερους Ντενίσοβαν με ακριβή ημερομηνία.
Έτσι, το παζλ σταδιακά λύνεται: έχουμε το κρανίο, τα πόδια και το μικρό δάχτυλο. Το μόνο που μένει είναι να βρούμε τα μακριά οστά των χεριών, των πλευρών, της λεκάνης και της σπονδυλικής στήλης…
