Από τις 16 Ιουλίου ο Παύλος Πολάκης λαμβάνει μηνύματα στο Facebook που τον καλούν «να τραβήξει τον δικό του δρόμο», «να φτιάξει το δικό του κόμμα», με τους πιο ψύχραιμους υποστηρικτές του να σχολιάζουν πως «κρατά όρθιο τον ΣΥΡΙΖΑ». Δεν είναι η πλειονότητα των σχολίων σε αυτή τη γραμμή, ωστόσο φαίνεται πως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας έχει το δικό του κοινό στο κίνημα των αντιεμβολιαστών. Από τους 300 της Βουλής, ο Παύλος Πολάκης, ο Κυριάκος Βελόπουλος με την Ελληνική Λύση και, σύμφωνα με πληροφορίες, κάποιοι ελάχιστοι που κρύβονται, στέλνουν ήδη ένα αρνητικό μήνυμα στην κοινωνία. Το θέμα του εμβολιασμού προκαλεί έκδηλη αμηχανία, καθώς πέντε από τα έξι κόμματα του Κοινοβουλίου δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να περάσουν μήνυμα πως «κλείνουν το μάτι» κατ’ οιονδήποτε τρόπο σε όσους αρνούνται τη βοήθεια της επιστήμης.
Το «κόμμα των αρνητών» έχει προκαλέσει ένα μούδιασμα στο πολιτικό σύστημα, αφού δεν πρόκειται για μια συμπαγή ομάδα με όρους κοινών κομματικών χαρακτηριστικών και καταβολών. Ο πυρήνας τους έχει εθνικιστικά, εξτρεμιστικά και υπερσυντηρητικά χαρακτηριστικά. Μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων και αυτοαποκαλούμενοι συστημικοί συνθέτουν το ετερόκλητο πλήθος που έχει βγει στους δρόμους έως τώρα. Είναι εμφανές πως κάποιοι «ψαρεύουν» στην ακροδεξιά πτέρυγα επιχειρώντας να δημιουργήσουν μια τάση και ήδη νέοι σχηματισμοί, όπως του Γιώργου Τράγκα ή ακόμα και του καταδικασμένου Κασιδιάρη, βάζουν τη σφραγίδα τους στο κίνημα που δημιουργείται.
Στελέχη της «γαλάζιας» παράταξης κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ πως επιχειρεί να αναβιώσει, μέσω υπόγειων διαδρομών, τις πλατείες των «Αγανακτισμένων». «Είναι η πλειοψηφία όσων ψήφισαν “όχι” στο δημοψήφισμα», λένε ορισμένοι από την κυβερνητική πτέρυγα, θυμίζοντας και τη συνύπαρξη του Αλέξη Τσίπρα με τους ΑΝΕΛ. «Είναι οι μακεδονομάχοι που είχατε επιστρατεύσει και κατά τη συμφωνία των Πρεσπών», απαντούν από την αξιωματική αντιπολίτευση, και o καβγάς καλά κρατεί, έτσι ώστε κανείς να μην πάρει τον «μουτζούρη». Πάντως, αυτό το συνονθύλευμα, που ουσιαστικά αναπαράγει με έναν αντισυστημικό μανδύα τη ρήση της Μάργκαρετ Θάτσερ πως «δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο τα άτομα», θεωρείται απίθανο να καταφέρει να αποκτήσει ομοιογένεια και ταυτότητα. Ο χρόνος και η πορεία της πανδημίας αναμένεται να σβήσουν τις θλιβερές εικόνες που παράγει, αρκεί να μην συμπαρασύρει σκεπτόμενους διστακτικούς πολίτες. Και βέβαια αποδεικνύεται πως οι ανεμβολίαστοι αποτελούν το εργοστάσιο παραγωγής μεταλλάξεων και στο πολιτικό σύστημα.
Σε κάθε περίπτωση, οι νέες “πλατείες” που συγκροτούνται χτυπούν ένα καμπανάκι πως μπορεί η Χρυσή Αυγή να εξαφανίστηκε, όμως μέρος του κοινού της, που καταγγέλλει τη «δικτατορία του Μπιλ Γκέιτς» και τη «τυραννία των Βρυξελλών», εξακολουθεί να υπάρχει.
Την ίδια ώρα, ο στόχος του 70% που είχε θέσει η κυβέρνηση για να δημιουργήσει ένα ικανοποιητικό τείχος ανοσίας δεν φαίνεται να είναι εφικτός μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Ακόμα και οι πυρκαγιές που είναι σε εξέλιξη έχουν αφήσει την πανδημία και την εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών σε δεύτερη μοίρα. Συμπεράσματα δεν μπορούν να βγουν ούτε σε σχέση με το πώς τοποθετούνται τα κόμματα όσον αφορά την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού. Τον Σεπτέμβριο, άλλωστε, αυτό θα είναι το debate μεταξύ των παρατάξεων. Με βάση την ψήφο του 2019, ο γενικός διευθυντής της Pulse Γιώργος Αράπογλου εξηγούσε στην «Κ» πως άνω του 80% των πολιτών που υποστήριξαν τη Ν.Δ. πιστεύει πως ο εμβολιασμός συγκεκριμένων επαγγελματιών είναι αναγκαίος και πρέπει να κατοχυρωθεί νομικά. Λίγο πιο κάτω από το 80% των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ εκτιμά πως πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο, ενώ το ποσοστό πέφτει κοντά στο 60% σε σχέση με όσους στην κάλπη, δύο χρόνια πριν, επέλεξαν το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
