Ο Νοστράδαμος, πιθανότατα, δεν ήταν ο πιο περιζήτητος καλεσμένος στα κοινωνικά σαλόνια της εποχής του. Οι προφητείες του ήταν συχνά γεμάτες σκοτεινά μηνύματα, καταστροφή και δυσοίωνες προβλέψεις για την ανθρωπότητα.
Καθώς ο κόσμος ετοιμάζεται να υποδεχθεί το 2026, επιστρέφει για άλλη μια φορά το ερώτημα: τι είχε προβλέψει ο διάσημος μάντης για τη νέα χρονιά; Οι ερμηνείες των γραπτών του δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για αισιοδοξία.
Αν λοιπόν διαβάζετε αυτές τις γραμμές το 2026, φαίνεται ότι σε αυτό τουλάχιστον οι προβλέψεις του δεν επαληθεύτηκαν.
Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τις «προφητείες»
Ο Νοστράδαμος –τον οποίο το History Channel έχει χαρακτηρίσει ως τον «πιο διάσημο μάντη όλων των εποχών»– δεν προέβλεπε γεγονότα με ευθύ και ξεκάθαρο τρόπο. Έγραφε σε τετράστιχα ποιήματα, τα περίφημα quatrains, γεμάτα συμβολισμούς, ασάφειες και αλληγορίες.
Σύμφωνα με τις πιο διαδεδομένες ερμηνείες, το 2026 δεν προμηνύεται ήρεμο.
Ένα από τα τετράστιχα αναφέρει: «Λόγω της εύνοιας που θα δείξει η πόλη… ο Τιτσίνο θα πλημμυρίσει από αίμα».
Η αναφορά σε έναν πόλεμο επτά μηνών έχει συνδεθεί με σενάρια μεγάλης στρατιωτικής σύγκρουσης, αν και κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει πού ή μεταξύ ποιων.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλεί και το τετράστιχο που λέει ότι «ο μεγάλος άνδρας θα χτυπηθεί την ημέρα από κεραυνό».
Τέλος, υπάρχει και ένα πιο αινιγματικό απόσπασμα που μιλά για έναν «μεγάλο σμήνος μελισσών που θα εμφανιστεί μέσα στη νύχτα, σε ενέδρα». Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει καταφέρει να δώσει μια πειστική ερμηνεία για το τι μπορεί να συμβολίζει αυτή η εικόνα.
Ποιος ήταν ο Νοστράδαμος
Ο Μισέλ ντε Νοστρεντάμ, γνωστός ως Νοστράδαμος, γεννήθηκε το 1503 στη Γαλλία. Ήταν γιατρός, φαρμακοποιός και αστρολόγος, με σπουδές στην ιατρική, ενώ απέκτησε φήμη την εποχή της πανούκλας για τις θεραπείες και τις πρακτικές υγιεινής που πρότεινε.
Είτε κανείς πιστεύει στις προφητείες του είτε τις αντιμετωπίζει ως ιστορική περιέργεια, ένα είναι βέβαιο: ο Νοστράδαμος παραμένει ένα από τα πιο αινιγματικά πρόσωπα της Ιστορίας. Και κάθε νέα χρονιά αρκεί για να αναζωπυρώνει τον ίδιο κύκλο φόβου, σκεπτικισμού και… περιέργειας γύρω από όσα ίσως –ή ίσως και όχι– είχε «δει» για το μέλλον.
