Tην παραίτηση του από µέλος του Συµβουλίου ∆ιοίκησης του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστηµίου, υπέβαλε ο Σήφης Μπουζάκης. Σύµφωνα µε πληροφορίες, µε επιστολή του, στον Πρύτανη, τους Αντιπρυτάνεις και τα µέλη του Συµβουλίου ∆ιοίκησης, εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην παραίτηση, αναφέροντας ότι «κυοφορήθηκε» για αρκετά µεγάλο χρονικό διάστηµα, κατά τη διάρκεια του τελευταίου ψυχοφθόρου τριµήνου αναταραχής στο ΕΑΠ. Ο κ. Μπουζάκης αναφέρει-µεταξύ άλλων- ότι «η οριστική απόφαση υποβολής της παραίτησής του «λήφθηκε µετά τη συνεδρίαση του Σ∆ της προηγούµενης Πέµπτης», στη διάρκεια της οποίας, -όπως χαρακτηριστικά αναφέρει- «ένιωσε απίστευτη µοναξιά… κι αυτό επειδή, µε όσα συµβαίνουν στο εσωτερικό του ΕΑΠ, µέσα σε κλίµα ακραίας τοξικότητας (στη µακρά ακαδηµαϊκή µου διαδροµή σε πανεπιστήµια του εσωτερικού και του εξωτερικού ουδέποτε βίωσα τέτοιο κλίµα), αλλά και εκτός του ΕΑΠ, µε συνεχή αρνητικά δηµοσιεύµατα για όσα συµβαίνουν εντός του, πίστευα —αλλά µάλλον είχα ψευδαισθήσεις— ότι τα µέλη του Σ∆, ο καθένας και η καθεµιά µε το δικό του/της σκεπτικό, θα ζητούσαν από τον Πρύτανη να προχωρήσει σε διάλογο µε το ∆Σ του Συλλόγου των Συµβασιούχων, προκειµένου να σταµατήσει η ένταση και να δοθεί άµεσα λύση. Αυτό ήταν και το δικό µου µήνυµα στο —πιστεύω αντικειµενικό και τεκµηριωµένο— «κείµενο καταλλαγής», µε πρόταση διαλόγου και αµοιβαίων υποχωρήσεων. Η πρωτοβουλία, όµως, για την αποκατάσταση της ειρήνης στο Ίδρυµα ανήκει στον «ηγέτη» του, όταν, µάλιστα, στη δική µας περίπτωση, ο ηγέτης διδάσκει την Ακόµη, αφήνει αιχµές για την άρνηση αρµόδιων διοικητικών υπηρεσιών του Ε.Α.Π. να προωθήσουν κείµενο του, στην Κοινότητα του ΕΑΠ. «Το τελευταίο τρίµηνο, προσπάθησα µε πολλούς τρόπους (προσωπικά εµπιστευτικά µηνύµατα στον Πρύτανη, κείµενα µε σκέψεις και προτάσεις στο Σ∆, καθώς και µε δηµόσιο λόγο) να πείσω ότι η κρίση προκλήθηκε µε το Σχέδιο Σύµβασης, µιας Σύµβασης… ασύµβατης µε την αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά, την ενσυναίσθηση, τη σύγχρονη διοίκηση, αλλά και τη δηµοκρατία, εν έτει 2026. Τέτοιες Συµβάσεις συνάδουν µόνο µε επιχειρήσεις ακραίου, αυταρχικού «τραµπικού καπιταλισµού» και µε ελληνικές τραυµατικές πολιτικές περιόδους που θέλουµε να ξεχάσουµε… ∆εν µπορούν να υπογραφούν από αξιοπρεπείς ανθρώπους που σέβονται τον εαυτό τους», επισηµαίνει µεταξύ άλλων ο κ. Μπουζάκης.
Και προσθέτει: «Με λυπεί ένα ακόµη γεγονός. Ο Πρύτανής µας, Ε. Κουτούζης, υπήρξε φοιτητής των Παιδαγωγικών Τµηµάτων, στα οποία αφιέρωσα τρεις δεκαετίες ως «δάσκαλος των δασκάλων». Ανέµενα, ότι ο φοιτητής θα άκουγε κάπου- κάπου τον δάσκαλο… που µόνο από αγάπη τού έλεγε τη γνώµη του. Του υπενθύµισα, µάλιστα, και το σοφό αρχαιοελληνικό: «Αρχή άνδρα δείκνυσι», αλλά και αυτό που λέµε στη γενέθλια γη, την Κρήτη: «∆ιπλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετά κι αυτός όταν θα ξεπεζέψεις…». ∆εν είµαι βέβαιος ότι έλαβε το µήνυµα, αφού συνεχίζει να σπαταλά το πρυτανικό και ακαδηµαϊκό του κεφάλαιο, υπερασπιζόµενος ένα απαράδεκτο Σχέδιο Σύµβασης και απαιτώντας να υπογραφεί προκαλεί νέες εντάσεις και προσφυγές των Συµβασιούχων µας σε νοµικούς, µε κατάθεση εξωδίκων».
