του Αχιλλέα Ροδίτη
Δεν έφταναν οι φόβοι για τον καρκίνο με αφορμή την αμιαντοσκεπή που ακόμα υπάρχει τις παλιές εγκαταστάσεις καμινίων στο Ζαβλάνι, τώρα προέκυψε και το πρόβλημα της δυσοσμίας και του κινδύνου για τη δημόσια υγεία, λόγω… χωματερής! Είναι αδιανόητο αυτό που αντικρίζει κανείς επισκεπτόμενος τον χώρο και απολύτως δικαιολογημένα οι κάτοικοι διαμαρτύρονται ζητώντας να υπάρξει άμεση παρέμβαση από τον Δήμο της Πάτρας, χωρίς δικαιολογίες τύπου «πρόκειται για ιδιοκτησία ιδιώτη» κ.λπ..
Βέβαια παραδέχονται ότι το αποτέλεσμα οφείλεται στην ασυνειδησία κατοίκων (προφανώς) που χρησιμοποιούν τον εγκαταλελειμμένο χώρο για να πετούν τα σκουπίδια τους. Παρότι ξέρουν ότι κανείς δεν θα τα μαζέψει ποτέ από εκεί, παρά μόνον αν κάποτε γίνει μαζική κίνηση πολιτών για να καθαριστεί ο χώρος, χωρίς κανείς να βεβαιώνει ότι μετά θα παραμείνει καθαρός. Μέσω της «Πολιτείας», οι γείτονες ζητούν επίμονα τον καθαρισμό και τη μέριμνα, ώστε να υπάρξει περίφραξη του ακινήτου για την παρεμπόδιση της πρόσβασης σε αυτό.
Χώρια από το πρόβλημα των σκουπιδιών, υπάρχει κι άλλος κίνδυνος τον οποίο κυριολεκτικά… τρέμουν οι γείτονες. Είναι η αντοχή του οικοδομήματος. Εκπέμπουν σήμα SOS δείχνοντας τη μία από τις κολώνες που στηρίζουν το ακίνητο. Είναι ολοφάνερο και δια γυμνού οφθαλμού (είναι χαρακτηριστικό ότι το διακρίνεις ακόμα και μέσα από την μακρινή φωτογραφία που δημοσιεύει σήμερα η «Πολιτεία»), ότι η κολώνα είναι σπασμένη στη βάση της και μόνο τα τέσσερα σκουριασμένα από τα χρόνια σίδερα αντέχουν ακόμα.
ΣΙΔΕΡΑ ΠΟΥ… ΤΡΕΜΟΥΝ
Αλλά κανείς δεν ξέρει ως πότε. Όπως λένε οι καταγγέλλοντες, κάθε φορά που βλέπουν κάποιο παιδί να πλησιάζει, του φωνάζουν να απομακρυνθεί αλλά η ριζική λύση θα έρθει μόνο από την περίφραξη. Τα παλιά καμίνια βρίσκονται δίπλα στον υποσταθμό της ΔΕΗ και το 2023 ξέσπασε «κύμα» αντίδρασης των κατοίκων, λόγω του αμιάντου και των πολλών κρουσμάτων λευχαιμίας στην περιοχή.
Οι φορείς ασχολήθηκαν. ωστόσο το ετοιμόρροπο πια κτίριο παρέμεινε με τον αμίαντο, τώρα απέκτησε και σκουπίδια.
