Η Cube Gallery, υποδέχεται την Άνοιξη με την ατομική έκθεση AnOther Flower της εικαστικού Μαρίας Παπατζέλου, μια εικαστική εγκατάσταση που εξερευνά την εσωτερική γεωγραφία των φανταστικών τοπίων που δημιουργούνται από την συνύπαρξη “λουλουδιών” διαφορετικών διαστάσεων και τεχνοτροπίας, δίνοντας με τον τρόπο αυτό, το ερέθισμα για προσωπικές διαδρομές ανάμεσα στην μνήμη, την εμπειρία και την φαντασία.
Η επιμελήτρια Λιάνα Ζωζά γράφει: “Στο AnOther Flower, αν και το λουλούδι αποτελεί το κεντρικό στοιχείο των έργων αυτής της ενότητας, απομακρύνεται από την συνηθισμένη συμβατική μορφή του και προσεγγίζεται από την εικαστικό Μαρία Παπατζέλου σαν ένα ανοιχτό πεδίο μετασχηματισμών, λειτουργώντας παράλληλα σαν φορέας εσωτερικών εντάσεων και συναισθημάτων. Μέσα από ζωγραφικά και γλυπτικά έργα, η παρουσία του ισορροπεί ανάμεσα στο φυσικό και στο εσωτερικό πεδίο δημιουργώντας έναν χώρο που λειτουργεί σαν μια ευρύτερη γλώσσα περιγραφής προσωπικών καταστάσεων, προσκαλώντας τον θεατή, σε μια εξερεύνηση, όπου η πρώτη εντύπωση διατηρεί την ευαισθησία της φυσικής αναφοράς και ταυτόχρονα ενεργοποιείται μια βαθύτερη εμπειρία συναισθηματικής ανάγνωσης.
Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία της τέχνης, μπορούμε εύκολα να παρατηρήσουμε πως η χρήση του λουλουδιού σαν κεντρικό στοιχείο, των έργων, πολλών δημιουργών, υπήρξε πάντοτε συνδεδεμένη με την έννοια της παρατήρησης τόσο από τον ίδιο τον δημιουργό, όσο και από τον θεατή του έργου. Από τα γεμάτα υπαρξιακή ένταση ηλιοτρόπια του Vincent van Gogh μέχρι τα σχεδόν μνημειακής διάστασης λουλούδια της Georgia O’Keeffe, παρατηρούμε πως το λουλούδι γίνεται αυτόνομο πεδίο εμπειρίας και συγκέντρωσης του βλέμματος, λειτουργώντας όχι μόνο σαν μέσο αποτύπωσης της φύσης, αλλά κυρίως σαν μέσο έκφρασης μιας εσωτερικής κατάστασης.
Το ίδιο ισχύει και στα περισσότερα από τα έργα της Frida Kahlo όπου το λουλούδι συνδέεται με το σώμα, την ταυτότητα και τη βιωμένη εμπειρία, ενώ στην εικαστική γλώσσα της Tracey Emin η εύθραυστη μορφή της εικόνας συχνά αποκτά έναν χαρακτήρα προσωπικό και παράλληλα εξομολογητικό και υπαινικτικό.
Στα έργα του AnOther Flower αν και η αφετηρία της εικαστικής διαδικασίας βρίσκεται στην παρατήρηση της φόρμας που αναδύεται τόσο από τα λουλούδια, σαν κεντρικά στοιχεία των έργων όσο και από τα φαντασιακά τοπία που τα περιλαμβάνουν, τελικά διαπιστώνουμε πως δεν λειτουργούν απλά σαν μοτίβα, γιατί η διαδικασία της εικαστικής προσέγγισης λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που τα μετασχηματίζει σε εσωτερικούς διαλόγους που περιγράφουν μια προσωπική εικαστική γεωγραφία.
Μια ακόμη ιδιαιτερότητα των έργων, αποτελεί το ότι, αν και το λουλούδι σαν θεματική, στην έκθεση, επανέρχεται σε διαφορετικές εκδοχές και κάθε φορά με άλλο τρόπο και δυναμική: άλλοτε εύθραυστο, άλλοτε συμπαγές και άλλοτε σχεδόν αρχιτεκτονικό, διατηρώντας τη μνήμη μιας διαρκούς εσωτερικής μετάβασης, η θεματική επανάληψη δεν οδηγεί στην παν-ομοιότητα, αλλά στην πολλαπλότητα μιας και κάθε έργο λειτουργεί σαν ξεχωριστή διατύπωση μιας εμπειρίας που παραμένει ανοιχτή σε νέες αναγνώσεις.”
