«Κάθε μεσημέρι θα περιμένει η κλούβα έξω από τα δικαστήρια για να παραλαμβάνει κόσμο για τις φυλακές». Αυτή τη δυστοπική πρόβλεψη έκανε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πάτρας Θανάσης Ζούπας, στην ερώτηση, τι θα γίνει με τις τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα.
Ο Θανάσης Ζούπας χαρακτήρισε αναχρονιστικές τις τροποποιήσεις που ψηφίστηκαν από τη Βουλή και είπε ότι, αντί για σχολεία θα φτιάχνουμε νέες φυλακές για να χωρέσουν μια νέα γενιά κρατουμένων.
«Οποιοσδήποτε θα κινδυνεύει να βρεθεί στη φυλακή για το πιο ελαφρύ αδίκημα» είπε. Ενας γιατρός για ιατρική αμέλεια, ένας οδηγός για πρόκληση θανατηφόρου ατυχήματος ακόμα και με μικρό ποσοστό συνυπαιτιότητας, ένας πολίτης που μπορεί να κριθεί ένοχος δεύτερη φορά για εξύβριση ή για συκοφαντική δυσφήμηση, επίσης, θα μπαίνει στη φυλακή για να εκτίσει μέρος της ποινής.Σύμφωνα με τον κ. Ζούπα, τις επιπτώσεις των αλλαγών στον Ποινικό Κώδικα θα τις δούμε σε δύο χρόνια από σήμερα, όταν οι πρώτες υποθέσεις θα αρχίσουν να φτάνουν στα ακροατήρια. Ωστόσο, άμεσα θα βιώσουν αυτές τις αλλαγές, όσοι δικάζονται με τη διαδικασία του αυτοφώρου. «Αλίμονο στα αυτόφωρα» είπε.
Ο έγκριτος ποινικολόγος της Πάτρας Παναγιώτης Κοραντζόπουλος είναι καταπέλτης κατά των νέων προβλέψεων του Ποινικού Κώδικα.
«Κατά την άποψή μου δεν πρόκειται μόνο για τροποποιήσεις κάποιων άρθρων των κωδίκων, αλλά για πολιτισμική εκτροπή, κατά τις επιταγές της οποίας το κράτος καθίσταται ακραία τιμωρητικό και κατασταλτικό στην προσπάθειά του να μεταφέρει το παραχθέν “φορτίο ανηθικότητας” ποινικών παραβάσεων από τις δικές του παραλείψεις, ελλείμματα, απρονοησία και ανικανότητα στην αποκλειστική ευθύνη των “υπηκόων” του.
Από μόνη της, η συχνή αλλαγή των κωδίκων αποτελεί φαινόμενο επικίνδυνο, που παράγει όχι μόνο δικαιική ανασφάλεια, αλλά και την εντύπωση της αδίστακτης και άκριτης “εργαλειοποίησης” του νομικού πεδίου, για να καλυφτούν επιπόλαια συγκυριακές “επιταγές”, με αποτέλεσμα την απομείωση του κύρους της δικαιοσύνης που αποκτά ευκαιριακά και ασταθή “χαρακτηριστικά”.
Η ποινική καταστολή είναι ασύμβατη και παρωχημένη επιλογή εμπέδωσης “δικαιικής τάξης” στις σύγχρονες κοινωνίες, ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών. Η όποια ιστορική της αποτελεσματικότητα αφορούσε μη σκεπτόμενους κοινωνικούς “χυλούς”.
Τελικά, κατά τη γνώμη μου, στόχευση των “ανιστόρητων” νομοθετικών παρεμβάσεων είναι η διασπορά φόβου στην κοινωνία, προκειμένου η οποιαδήποτε αντίδραση σε μελλοντικές τραγικές πολιτικές επιλογές -ιδίως στα εθνικά θέματα- που θα αναφανούν, να έχει εκ των προτέρων ποινική διάσταση με επαπειλούμενες ανελαστικές ποινές.
Περαιτέρω προσεγγίζω τις αλλαγές ως άλλη μια συστημική προσπάθεια “ταυτοτικής” υποβάθμισης των Ελλήνων, με στόχευση την τρώση του φρονήματός τους. Φρόνημα που εγώ θεωρώ παράγοντα επιβίωσης, αντίστασης, αντίδρασης και εξέλιξης στην ιστορική συνέχεια…».
