Σοβαρά ερωτήματα για τον σχεδιασμό και τη λειτουργικότητα του νέου μεγάλου πεζόδρομου της Μαιζώνος, στο κέντρο της Πάτρας, θέτει η απουσία παγκακιών σε μια διαδρομή μήκους περίπου 800 μέτρων.
Ο νέος πεζόδρομος, που αποτελεί έναν παράλληλο άξονα της Ρήγα Φεραίου, έχει αλλάξει την εικόνα του κέντρου, ωστόσο η έλλειψη σημείων ανάπαυσης δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσο εξυπηρετεί τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών.
Την ίδια ώρα, στο δημόσιο διάλογο κατατίθενται προτάσεις που επιχειρούν να δώσουν στα παγκάκια όχι μόνο χρηστικό, αλλά και πολιτιστικό χαρακτήρα. Μία από αυτές αφορά τη δημιουργία θεματικών καθισμάτων, με αναφορές σε σημαντικές προσωπικότητες της τέχνης και του πολιτισμού που συνδέθηκαν με την Πάτρα, είτε μέσα από την καταγωγή τους είτε από τη δράση τους.
Η ιδέα προβλέπει ότι τα παγκάκια θα μπορούσαν να φιλοξενούν καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις ανθρώπων που άφησαν το αποτύπωμά τους στην πολιτιστική ζωή της πόλης. Για παράδειγμα, ο Κωστής Παλαμάς θα μπορούσε να απεικονίζεται να διαβάζει ένα ποίημά του, ο Θάνος Μικρούτσικος να παίζει πιάνο και ο Μπάμπης Γκολές να κρατά το μπουζούκι του. Πρόκειται για μια διαφορετική προσέγγιση στον αστικό εξοπλισμό, που θα μπορούσε να συνδυάσει την ανάγκη για καθίσματα με την ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας.
Η πρόταση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια περίοδο κατά την οποία συζητείται η προμήθεια τσιμεντένιων παγκακιών με απευθείας ανάθεση. Το ζητούμενο, ωστόσο, δεν είναι μόνο η τοποθέτηση καθισμάτων, αλλά ο συνολικός σχεδιασμός ενός πεζόδρομου που φιλοδοξεί να αποτελέσει ζωντανό σημείο συνάντησης και περιπάτου για κατοίκους και επισκέπτες.
(Η φωτογραφία είναι από την σελίδα «Πάτρα, αυτά που δεν λέγονται»).
