Πάτρα: Με αφορμή την σημερινή εορτή…. όταν χτιζόταν ο Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου – φωτό

Ανέγερση του σημερινού ναού του Αγίου Διονυσίου, που βρίσκεται στην ομώνυμη συνοικία στη βόρεια πλευρά της παλιάς πόλης (πριν το 1930), εγκαινιάστηκε στις 21 Νοεμβρίου 1927, όταν μεταφέρθηκε ειδικά για την περίσταση η χείρα του Αγίου Διονυσίου από τη Ζάκυνθο. Ο παλιός ναός του Αγίου Διονυσίου, που βρισκόταν στην ίδια οδό, μεταξύ των οδών Άστιγγος και Γαμβέττα, σταμάτησε να λειτουργεί από τότε, καθώς ο χώρος μετατράπηκε σε σχολείο (με το Νομοθετικό Διάταγμα 842/1937).

Αρχικά, όλη αυτή η περιοχή αποτελούσε πριν το 1821 αγροτική ιδιοκτησία της οικογένειας του προκρίτου Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου. Μετά την Απελευθέρωση, η οικογένεια επιθυμούσε να χτίσει έναν ναό αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη στη νέα συνοικία, προς τιμήν του γενάρχη της. Ωστόσο, οι Ζακυνθινοί, οι οποίοι κατοικούσαν πολυάριθμοι στη συγκεκριμένη συνοικία, ζήτησαν από τον Παναγιώτη Παπαδιαμαντόπουλο να τους δωρίσει το οικόπεδο ώστε να χτίσουν τον Άγιο Διονύσιο.

Η οικογένεια Παπαδιαμαντόπουλου, που είχε καταφύγει στη Ζάκυνθο το 1821 και είχε στενούς δεσμούς με το νησί, αποδέχτηκε το αίτημα. Έτσι χτίστηκε ο ναός, ο οποίος σύντομα έγινε ενοριακός και εξυπηρετούσε το παραλιακό τμήμα της συνοικίας, που παλαιότερα ονομαζόταν «Τα Μπουτιέρικα».

Το 1937 εκδόθηκε ένα τεύχος που περιείχε τον απολογισμό της ανέγερσης του νέου ναού για την περίοδο 1927-1937, με επιμέλεια του προέδρου της επιτροπής Διονύσιου Τοφάλου. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι και ο προγενέστερος σιδηροδρομικός σταθμός της περιοχής έφερε το όνομα «Άγιος Διονύσιος».