Ο Παναγιώτης Τσεκούρας δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του όταν αντίκρισε τη στάνη του στο ημιορεινό προάστιο της Πάτρας, στη Δραγώλενα, διαλυμένη από τους θυελλώδεις ανέμους.
Ο 50χρονος κτηνοτρόφος βρέθηκε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες αντιμέτωπος με την απόλυτη καταστροφή. Την προηγούμενη φορά, πριν από περίπου έξι μήνες, η φωτιά που είχε ξεσπάσει στην περιοχή είχε φτάσει μέχρι τη στάνη του, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές. Αυτή τη φορά, σύμφωνα με το Εθνικό Αστεροσκοπείο, οι ριπές του ανέμου ξεπέρασαν τα 100 χλμ./ώρα, ενώ σε ορισμένα σημεία άγγιξαν ακόμη και τα 130 χλμ./ώρα.
Μετά την πυρκαγιά, ο κτηνοτρόφος αναγκάστηκε να ξεκινήσει ξανά από το μηδέν. Ανακατασκεύασε τη στάνη, έφτιαξε επιπλέον αποθήκη για ζωοτροφές και επένδυσε εκ νέου στην εκτροφή του, φτάνοντας τα 200 ζώα. «Μόλις είχα τελειώσει τα πάντα. Έδωσα περίπου 10.000 ευρώ και ακόμη δεν έχω ξεχρεώσει», λέει, εμφανώς καταβεβλημένος. Σήμερα δηλώνει σε κατάσταση σοκ, καθώς οι ζημιές επαναλαμβάνονται πριν προλάβει να ορθοποδήσει.
Ο ίδιος θεωρεί πως οι δύο καταστροφές συνδέονται. «Αυτό που έγινε δεν ήταν απλός αέρας. Ήταν ανεμοστρόβιλος. Δεν υπήρχαν πια δέντρα για να κόψουν τη φόρα του αέρα, είχαν καεί όλα στη φωτιά», τονίζει. Όπως εξηγεί, στα χρόνια που ζει στην περιοχή δεν έχει ξαναδεί κάτι παρόμοιο. «Άλλες φορές σηκώνονταν λαμαρίνες. Αυτή τη φορά σηκώθηκε μέχρι και το τσιμέντο. Πλέον πρέπει να φτιάξουμε κάτι πολύ πιο γερό».
Την κατάσταση επιβαρύνει το γεγονός ότι, όπως καταγγέλλει, δεν έχει λάβει ακόμη καμία αποζημίωση για τις ζημιές από την πυρκαγιά. Παρότι το κλιμάκιο καταγραφής έφτασε άμεσα στην περιοχή, τα χρήματα δεν έχουν εκταμιευθεί. Η αποκατάσταση έγινε με δανεικά από φίλους, όμως πλέον, όπως λέει, αυτό δεν είναι εφικτό. «Είμαι σε αδιέξοδο. Στα 50 μου, κινδυνεύω να ζήσω με τη σύνταξη των γονιών μου», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το μόνο που κατάφερε να σώσει και αυτή τη φορά ήταν το κοπάδι του. Ωστόσο, οι καιρικές συνθήκες τον υποχρεώνουν να μεριμνήσει άμεσα για την προστασία των μικρότερων ζώων, κάτι που έχει καταφέρει προσωρινά. «Δεν ξέρω άλλη δουλειά. Από μικρό παιδί αυτό κάνω, όπως και ο πατέρας μου», λέει, προσπαθώντας να σταθεί όρθιος για ακόμη μία φορά.
