Ερμού & Ρήγα Φεραίου. Μια γωνιά, μια φωτογραφία που αποτυπώνει με εκπληκτική αυθεντικότητα την ατμόσφαιρα και την εμπορική ταυτότητα της Πάτρας στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Ολόκληρη η εμπορική ψυχή της πόλης, τότε που τα μαγαζιά είχαν το όνομα του ιδιοκτήτη ζωγραφισμένο με μεράκι στο χαρτόνι, το ξύλο και τη λαμαρίνα, όπως το γωνιακό του Στριφτούλια με τα στρώματα και τα παπλώματα, ο Κωτσάκης με τα ρολόγια δίπλα, κι εκει, πίσω αριστερά στη Ρήγα Φεραίου, η «Μέλισσα» για τις κυρίες. Χειρόγραφες πινακίδες που θυμίζουν την εποχή των παραδοσιακών καταστημάτων, πριν την κυριαρχία των πολυεθνικών αλυσίδων.
Η στοά με τους ραγισμένους σοβάδες, το κίτρινο κουτί των ΕΛΤΑ στην κολόνα, η αφίσα του Διεθνούς Φεστιβάλ(
, κι εκείνη η γνώριμη, νωχελική ιεροτελεστία: ο καταστηματάρχης στην καρέκλα να παρατηρεί την κίνηση, ο περαστικός με το κασκέτο, η γυναίκα που στάθηκε στη βιτρίνα.
, κι εκείνη η γνώριμη, νωχελική ιεροτελεστία: ο καταστηματάρχης στην καρέκλα να παρατηρεί την κίνηση, ο περαστικός με το κασκέτο, η γυναίκα που στάθηκε στη βιτρίνα.Μια εικόνα γεμάτη από τη μυρωδιά των εμπορευμάτων, τη βουή του κέντρου και τον αργό ρυθμό μιας πόλης που ακόμα ανέπνεε ανθρώπινα
Ένα σκηνικό που ξυπνά μνήμες από την παλιά, υγιή εμπορική καρδιά της πόλης!
Ένα σκηνικό που ξυπνά μνήμες από την παλιά, υγιή εμπορική καρδιά της πόλης!
