Η Πάτρα είχε την τύχη να είχε τραμ στην λεγόμενη μπελ επόκ της. Την χρυσή εποχή των αρχών της δεκαετίας του 1900. 125 χρόνια μετά, έμπειροι συγκοινωνιολόγοι βλέπουν το τραμ ως μία πολύ καλή λύση για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού. Ο συγκοινωνιολόγος Δημήτρης Σαρδελιάνος, τοποθετήθηκε ξεκάθαρα σχετικά με το ζήτημα της επαναφοράς του Τραμ στο δημόσιο διάλογο, υπογραμμίζοντας πως «η Πάτρα χρειάζεται μέσο σταθερής τροχιάς». Όπως εξήγησε, το Τραμ δεν αποτελεί ένα απλό συμπληρωματικό μέσο μετακίνησης, αλλά βασική υποδομή για την επίλυση των προβλημάτων αστικής κινητικότητας και τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Αναφερόμενος στο υφιστάμενο Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας του Δήμου Πατρέων, τόνισε ότι προβλέπει τη διερεύνηση της συνολικής αναδιάρθρωσης των αστικών συγκοινωνιών, μέσα στις οποίες εντάσσεται και το Τραμ. Υπενθύμισε, μάλιστα, τη μελέτη του 2009, σύμφωνα με την οποία το έργο είναι οριακά βιώσιμο με αυτόνομη χάραξη, αλλά πλήρως βιώσιμο εφόσον αξιοποιηθεί το υπάρχον σιδηροδρομικό ίχνος. Ο Σαρδελιάνος σημείωσε ότι η πόλη είναι «ώριμη» συγκοινωνιακά για ένα τέτοιο έργο και ότι απαιτείται άμεση δράση, ώστε η Πάτρα να αποκτήσει ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και βιώσιμο σύστημα μεταφορών. Απομένει λοιπόν η επόμενη κίνηση από την δημοτική Αρχή. Η οποία δεν φέρει αντιρρήσεις ωστόσο μάλλον θα πρέπει να δει το ζήτημα πιο σοβαρά. Και να πείσει για την χρηματοδότησή του. Δεν ζητάμε μετρό… αλλά ένα απλό τραμ. Το οποίο με το δίκτυο πεζοδρόμων που αναπτύσσεται θα εξυπηρετήσει.
