Ο αγαπητός μας κ. Κώστας δεν είναι πλέον ανάμεσά μας. Ο ευγενής Κώστας Αργυρόπουλος που για δύο σχεδόν δεκαετίες έφτιαχνε το καφέ δημοσιογράφων και συνεργατών, στα γραφεία της εφημερίδας ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ, απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών.
Αγωνίστηκε γενναία με την ασθένειά του αλλά νικήθηκε, σκορπίζοντας θλίψη πρωτίστως στην αξιολάτρευτη σύζυγό του Αθανασία, τον μονάκριβο γιο του Ηλία και τη σύζυγό του Μαριάνα, τον εγγονό του Κωνσταντίνο και σε όλους όσους τον γνώριζαν..
Μπορεί το καφενείο της εφημερίδας να στεγαζόταν σε έναν μικρό χώρο στον ημιώροφο του μεγάρου, αλλά η ζεστή καρδιά του κ. Κώστα το έκανε να φαντάζει στα μάτια μας τεράστιο και να μας χωράει όλους. Το καφενείο του ήταν για όλους όσους περάσαμε από εκεί χώρος αποσυμπίεσης.
Μοιραστήκαμε μαζί του πολλά γιατί ήταν πρόσωπο εμπιστοσύνης. Αλλωστε γι’ αυτό κατάφερε και στάθηκε στον ιδιαίτερα δύσκολο χώρο μας, ανεχόμενος τις παραξενιές μας και πολλές φορές την αναίτια γκρίνια μας.
Γνώριζε τα χούγια όλων μας και ήταν εκεί πριν ακόμα ξημερώσει . Πριν σηκώσουμε το τηλέφωνο για να το παραγγείλουμε τον αντικρίζαμε να φτάνει κρατώντας τον παραδοσιακό δίσκο του καφενείου και να μας σερβίρει λέγοντάς μας μια ζεστή και φιλική κουβέντα ή πειράζοντάς μας για κάτι.
Οταν του ζητήσαμε να εντάξει στον κατάλογο και κάτι φαγώσιμο, διότι υπήρχαν μέρες -τις περισσότερες- που δεν προλαβαίναμε ούτε να φάμε, δεν πήγε να προμηθευτεί κάτι έτοιμο, αλλά μας ετοίμαζε τα αξέχαστα κεφτεδάκια του. Κι όταν του ζητούσαμε κάτι που δεν το είχε ή του είχε τελειώσει, έπαιρνε το μικρό του δίκυκλο και έτρεχε να μας το φέρει.
Γενναιόδωρος προς όλους και πρόθυμος να προσφέρει τη βοήθειά του όπου υπήρχε ανάγκη. Αριστος άνθρωπος, επαγγελματίας και φίλος. Ηταν πολύ καλός οικογενειάρχης. Με την αγαπημένη του Σία, υπόδειγμα ανώτερης διοικητικής υπαλλήλου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, απέκτησαν ένα γιο, τον Ηλία. Ενα εξαιρετικό παιδί με σμιλευμένο χαρακτήρα στην υγειά του οποίου ήπιαμε πολλά κεράσματα από τον περήφανο κ. Κώστα για τις ακαδημαϊκές και επαγγελματικές του επιτυχίες.
