“Εφυγε” από την ζωή ο Δημήτρης Χριστόπουλος, ένας Πατρινός που είχε ταυτίσει το όνομά του με την νυχτερινή διασκέδαση. Ξεκίνησε ως barman στην ιστορική ντοισκοτέκ Big Ben και στη συνέχεια είχε δικά του καταστήματα, μεταξύ αυτών και το περιβόητο Χόλιγουντ στην στοά του Πάνθεον στην Γούναρη. Ο Πρόεδρος του Οργανισμού Καλλιτεχνικών εκδηλώσεων Ανδρέας Ανδριόπουλος, ανέβασε και μία φωτογραφία του εκλιπόντος (αριστερά). Δεξιά ο γνωστός πατρινός d’j Δημήτρης Μαργώνης. Η φωτογραφία είναι του 1980.
Εγραψε ο Πρόεδρος του Φεστιβάλ Ανδρέας Ανδριόπουλος:
Τον Δημήτρη τον γνώρισα λίγο πριν το 85, στον οικογενειακό παραθεριστικό τόπο μας στα Καμίνια την Πεταλούδα. Αμέσως μπήκε στην παρέα και από τοτε τα καλοκαίρια είμασταν αχώριστοι. Ψηλό ωραίο παιδί, ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πατρών με αέρινη ντρίπλα, μπάρμαν στην παλε ποτε Big Ben όπου και ο αδελφός του Τάκης, κι αυτός μέρος της παρέας, ήταν στην είσοδο φροντίζοντας για την είσοδο ευπρεπως ντυμένων θαμώνων, σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής. Δουλευε τα καλοκαίρια και στην Ντισκοκίνηση, στην Ταραντέλλα και σε μια βραχυβια ντισκο μαζί με τον Τάκη τον αδελφό του(Τακης ο Γκουρού ή Ζούντμπι) που ειχε ανοιξει ο ξαδελφος τους Αντωνης την Playboy. Καθώς ήταν ψηλός και εμφανίσημος είχε πολλές επιτυχίες στο γυναικείο φύλλο, αλλο να σας το λεω και αλλο να το βλεπετε. Εγω ημουν ο μεταφραστης της παρέας λόγω των ξενων γλωσσων που ήξερα και τον ακολουθούσα σε κάθε εξόρμηση. Κάπου στα 1988 που λέτε σκαει ο Τζίμης στην Πεταλούδα με ένα καφέ μεγάλο αμερικάνικο αυτοκίνητο, που πας με τον Δουκάκη του λέω; Ηταν η περίοδος οπου ο συμπατριώτης μας Μαϊκ Δουκάκης εβαζε για υποψήφιος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικης και έτσι μου ήλθε το παρατσούκλι που συνόδευε απο τοτε το αυτοκίνητο. Που είναι ο Δουκάκης; Ποτε θα βγει απο το συνεργείο ο Δουκάκης; Βάλτε βενζίνη στον Δουκάκη μην ξεμείνουμε κλπ Μάλιστα σε μία βραδινή μας εξόρμηση και αφού είχαμε εξαντλήσει μπαρ και ντισκο απο τα καμινια μεχρι και την Αχαγιά και πηγαίνοντας προς Παριζιάνα, ανεβαίναμε προς Θεριανό που έμενε ο Τζίμης για να πάρει το πορτοφόλι του όταν το αμάξι αρχιζε να κανει ηχους πατ πατ πατ, ξέρετε όταν προκειται να μείνει απο βενζίνη. Ανεβαίναμε τον δρόμο προς Βιομηχανική, τι να κάνουμε τώρα. Θυμάμαι οτι απέναντι και περίπου λίγο πιό πάνω από παλιό καλοκαιρινό Χάραμα στην δεξιά μεριά του δρόμου υπήρχε ενα βενζινάδικο. Παμε παιδιά τους λέω εχει βενζιναδικο λιγο πιο πάνω ίσως είναι ανοικτό, με την ωρα εν τω μεταξυ να ειναι 2++. Φτανουμε, κλειστό το βενζιναδικο, βλεπω σπιτι απο πανω λεει ο Τζιμης θα χτυπησω να δω μην μενει ο βενζινας. Χτυπα του λέω αλλα κοιτα μην σε ντουφεκίσει. Πράγματι χτυπησαμε, κατέβηκε ο άνθρωπος να είναι καλα και μας εξυπηρέτησε. Καθημερινες και μεχρι πρωΐας οι εξορμήσεις μας σε ολα τα καλα μαγαζια της πόλης, μπουζουκια Παριζιανα Villy’s Park Lido αλλα και της εξοχής, η μητέρα του μου είχε πει εσυ είσαι καλό παιδί να εισαι κοντα του να τον προσεχεις, εν τω μεταξυ τα ίδια είχε πει και η μητέρα μου στον Τζίμη, Ευγενίες και οι δύο τα είχαν βρεί μεταξύ τους έκαναν μπάνιο μαζί έγιναν και φίλες. Τα χρόνια πέρασαν, καποια στιγμή δούλεψα Dj σε ενα λούμπεν μαγαζί που είχε ανοίξει στην αχαγιά, το 1995 είχε μαζί με ενα συνέταιρο του το φημισμένο Hollywood στην στοά δίπλα από το Πάνθεον, εκεί που είχε γίνει για ένα βράδυ ένα live sex show, ήταν και η τελευταία χρονιά που τον έβλεπα γιατί έμενα όλο το καλοκαίρι φιλοξενούμενος του φίλου μου Κώστα Καπερώνη Natassa Kaperoni στο ξενοδοχείο Ποσειδών στα Καμίνια. Εκεί έμεναν και τα κορίτσια του μαγαζιού τα οποία μου ειχε εμπιστευτεί να τα προσεχω. Κατα τις 11:30 που εβγαιναν για ηλιοθεραπεία στην πισίνα έρχονταν δίπλα και γυρω γυρω μου επειδη με ήξεραν και αν κάποιος μας κοιταγε από μία απόσταση εγω ημουν στην μεση και αριστερα και δεξια οι κοπελες ημίγυμνες σαν σωματοφυλακες μου, μιλαμε για ωραιες στιγμες δεν υπηρχαν και τα κινητα τότε να βγάζαμε καμμία σέλφι. Μετά χαθηκαμε τελειως, εγω για συναισθηματικους λογους αργησα πολυ να ξαναπαω στην Πεταλούδα, ενα δυο τηλεφωνα τυπικα με αμοιβαίες υποσχεσεις να βρεθουμε και μετα σιγή. Μέχρι που γυρω στο 2007 τον ειδα γωνια Ρήγα Φεραίου και Πατρέως παρεα με δυο κυριους. Καπαρντίνα, καπέλο, ειχε παρει αρκετα κιλά, η νυχτα και η ενασχοληση του με αυτην είχε σκληρύνει απίστευτα το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του. Τον πλησίασα, κατέβασε το κεφάλι σαν να μου ζητάει συγγνωμη για κάποιο λόγο, αγκαλιαστήκαμε θερμα, η γνωστη υποσχεση να τηλεφωνηθούμε και μετα χωρισαμε και παλι. Αυτη την φορα τηλεφωνηθηκαμε βγηκαμε για καφεδακι κανα χρόνο μετά, χαρηκαμε που ειδε ο ενας τον αλλον, μου ειπε για καποια σχεδια που έχει για ενα μαγαζι στην Πατρα, θα σε παρω dj εκει μου λέει.
Το μαγαζί δεν έγινε ποτέ, από τότε τον είδα πάλι σήμερα 19 χρόνια μετά. Είμασταν αρκετοι φιλοι μαζι, Γιάννης Γραβανης Costas Gravanis, παλαιοί συμπαίκτες του και ο Κώστας Καλπουζάνης από τον Ολυμπιακό Πατρών και η γυναίκα του και παλιά μας φίλη Κάρεν με τα δύο παιδιά τους. Εκει ήταν και ο Τζίμης Χριστόπουλος, το φιλαράκι μου, ξαπλωμενος στο φερετρο με τα μακρια του μαλλιά όμορφος, ήσυχος πιά και χωρίς προβλήματα…
Το κείμενο είναι δικό μου, η φωτογραφία είναι από το Καρναβάλι του 1980 στην Big Ben και προέρχεται από το αρχείο του αγαπητού φίλου Dimitris Margonis Dj τότε στο μαγαζί στα δεξιά της φωτογραφίας, ενώ αριστερά είναι ο Χρήστος Ράϊκος μπαρμαν στην Big Ben που έφυγε και αυτός πριν από 9 μέρες. Δεν επιτρέπουμε την αναδημοσίευση ούτε του κειμένου ούτε της φωτογραφίας.
