Ούτε ένα, ούτε δύο αλλά πολλά κινητά φαίνεται πως κλέβει κάθε εβδομάδα επαίτης από καφετέριες της Πάτρας.
Εμφανίζεται στα τραπέζια και αφήνει μία «κάρτα», μέσω της οποίας ενημέρωνε για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει: «δεν μπορούσε να θρέψει τα τέσσερα παιδιά του». Άλλοι ανταποκρίνονταν στο αίτημά του και του έδιναν κάποια κέρματα, άλλοι πάλι όχι. Όμως αυτοί στους οποίους «κόστισε» περισσότερο η «επίσκεψή» του, ήταν όσοι είχαν αφήσει το κινητό τους τηλέφωνο πάνω στο τραπέζι τους! Ο «επαίτης» – κλέφτης (όπως αποδείχτηκε αργότερα), την στιγμή που έλεγε «ευχαριστώ» και έπαιρνε την κάρτα του από το τραπέζι… σήκωνε μαζί (όντως με ταχυδακτυλουργικό τρόπο) το κινητό τηλέφωνο του… ευεργέτη του (ή και εκείνου που αδιαφόρησε στο αίτημα για οικονομική βοήθεια). Προσοχή γιατί… κυκλοφορεί ανάμεσά μας!
