του Αχιλλέα Ροδίτη (από εφημερίδα ΠΟΛΙΤΕΙΑ)
Το είχαμε ξαναγράψει μόλις τον περασμένο Νοέμβριο βάσει δηλώσεων και εκτιμήσεων, ότι πληθώρα εμπορικών μαγαζιών δεν συνεχίζουν να λειτουργούν από τη νεότερη γενιά της οικογένειας, διότι οι νέοι δεν αναλαμβάνουν να πάρουν τη «σκυτάλη» εξαιτίας των δυσκολιών.
Προτιμούν να στραφούν σε άλλες κατευθύνσεις αλλάζοντας επαγγελματική ενασχόληση. Τώρα, όμως, επανερχόμαστε διότι υπάρχουν και τα στοιχεία. Τα οποία παρέθεσε στην «Πολιτεία» ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εμπορίου και αναπληρωτής Γ.Γ. στην ΕΣΕΕ κ. Γιώργος Βαγενάς. Αναφέροντας πως το 80% των εμπορικών επιχειρήσεων καθαρά τοπικού ενδιαφέροντος παύουν να υπάρχουν γιατί τα παιδιά ή τα εγγόνια εκείνων που τις ίδρυσαν αποφεύγουν να αναλάβουν το βάρος.
Το συντριπτικό αυτό στοιχείο, μάλιστα, αφορά συγκεκριμένα την περιοχή της Δυτικής Ελλάδας, δεν διαφέρει όμως από την ισχύουσα κατάσταση που επικρατεί στην Πελοπόννησο και την υπόλοιπη Ελλάδα. «Ένας νέος άνθρωπος προτιμά να βρει μια δουλειά με 800 ευρώ το μήνα, χωρίς τις δυσβάσταχτες υποχρεώσεις που ‘γεννά’ ο δύσκολος χώρος του λιανεμπορίου κι έτσι να αποφύγει το άγχος και το στρες από το ηθικό βάρος να κρατήσει ‘όρθια’ μια επιχείρηση που διατηρήθηκε επί δεκαετίες», τονίζει ο κ. Βαγενάς.
Πράγματι, οι παλιοί Πατρινοί μπορούν να το διαπιστώσουν με μια απλή βόλτα στην αγορά. Μαγαζιά γνωστών εμπόρων που μεσουρανούσαν στην τοπική αγορά ακόμα και πριν από τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο αλλά που σήμερα δεν υπάρχουν. Σε αυτό, βέβαια, οδήγησε και η «άνθιση» των πολυεθνικών. Κάτι που προέβλεπαν πολλά χρόνια πριν παλιοί Πατρινοί έμποροι οι οποίοι έλεγαν ότι «ο θάνατος του μικρού εμποράκου θα ‘ρθει από τις μεγάλες πολυεθνικές».
Μόνη διέξοδος είναι οι συγχωνεύσεις επιχειρήσεων. Αλλά αυτό είναι φύσει αδύνατο να έχει αποτέλεσμα σε μικρά εμπορικά μαγαζιά. Φανταστείτε πέντε εμπόρους, δηλαδή, να συγχωνευτούν. Ποιος θα πρωτο-επιβιώσει; Συμφέρει, ωστόσο, τις μεγάλες εταιρείες. Άρα, όπως λένε οι έμποροι, είναι κάτι «κομμένο» και «ραμμένο» στα μέτρα των πολυεθνικών.
