Μέλπω Ζαρόκωστα (1933-2026)
Η αρχόντισσα του ελληνικού θεάτρου (ηθοποιός-συγγραφέας-μεταφράστρια) έφυγε για το «μεγάλο ταξίδι» χτες 16 Ιανουαρίου 2026
Το Ρεφενέ αποχαιρετά την Μέλπω Ζαρόκωστα αναφέροντας τα εξής: ““Είχαμε την τύχη να τη γνωρίσουμε στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Θιάσων 2002, όταν παρουσιάσαμε (ως Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ») τους «ΤΥΠΑΔΕΣ» του Γ. Γεωργακάκη στο φεστιβάλ Ζωγράφου. Αξιωθήκαμε τότε 4 βραβεία και έναν έπαινο, μεταξύ των οποίων «Βραβείο συγγραφής» που μας παρέδωσε η ίδια ως μέλος της κριτικής επιτροπής και εκπρόσωπος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Έκτοτε η σχέση μας με την Κυρία Μέλπω κράτησε 10 χρόνια (μέχρι το 2012, όπου ήρθε πάλι ως μέλος της κριτικής επιτροπής στον 4ο Μώμο, που έγινε στο Δημοτικό Θέατρο). Έκτοτε οι μετακινήσεις της ήταν ελάχιστες, για λόγους υγείας.
Εξ αρχής διακρίναμε -στην αρχόντισσα- ένα γνήσιο χαμόγελο μαζί με μια ζεστή αγκαλιά για όλους τους ερασιτέχνες του θεάτρου. Με πρωτοβουλία της τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2004, «κατέβηκαν» μεγάλα ονόματα του θεάτρου, αμισθί, να διδάξουν στο σεμινάριο επιμόρφωσης, που διοργάνωσε το «Ρεφενέ» στη Πάτρα. Παρακολούθησε για 10 χρόνια όλες τις παραστάσεις του Σχήματος και ήταν αρωγός και σύντροφος στην πορεία του «Πανελλήνιου Φεστιβάλ Σάτιρας Μώμος ο Πατρεύς» μαζί με τον Γιώργη Χριστοφιλάκη, εκ μέρους της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Πρωτοστάτησε ώστε, η παράσταση μας «Χωρίς διαβατήριο» το 2010, να παιχτεί στο θέατρο «Μέλι», όπου είχε προσκαλέσει συγγραφείς και φίλους να την παρακολουθήσουν. Και όλα αυτά στη πλατεία «Βικτωρίας» όπου το μεταναστευτικό ζήτημα ήταν και είναι κυρίαρχο κι εμείς παίζαμε έργο για τη μετανάστευση στην Ευρώπη!
Αληθινή αρχόντισσα, απλή και προσηνής διέμενε σε σπίτια μελών του «Ρεφενέ», όποτε ερχόταν στη Πάτρα κι αποζητούσε τη παρέα, έχοντας πάντα μια συμβουλή να δώσει για τη θεατρική μας πορεία και τις προσπάθειες κάθε ερασιτέχνη ηθοποιού. Είχε προτείνει στη Κατερίνα μας (Λειβαδά) να μετακομίσει στην Αθήνα, «ότι θα εύρισκε γρήγορα τα βήματά της στο επαγγελματικό θέατρο», αναγνώριζε όμως την ίδια στιγμή τις δυσκολίες της Κατερίνας για ένα τέτοιο εγχείρημα. Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για την αγάπη της στον ερασιτεχνισμό και τις μάχες που έδωσε, μέσα από επιτροπές διαφόρων φεστιβάλ, να αναδειχτεί η ερασιτεχνική δημιουργία.
Παραθέτουμε, ένα μικρό βιογραφικό, μια σειρά από φωτογραφίες κι ένα δημοσίευμα (Εφημερίδα «Γνώμη» 19.10.2010) με την άποψή της για τη παράσταση μας στην Αθήνα.
Θα σε θυμόμαστε πάντα
Αρχόντισσα Μέλπω και είμαστε σίγουροι
πως και εκεί ψηλά, την ανθρωπιά θα υπηρετείς”.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Συγγραφέας Ηθοποιός
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1933. Μετά τον πόλεμο μετανάστευσε στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας απ’ όπου επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα το 1958. Στο Σύδνεϋ σπούδασε Θέατρο στη σχολή του Μετροπόλιταν Θήατερ, στο οποίο αργότερα πρωταγωνίστησε σε έργα όπως «Αντιγόνη» του Ανούϊγ», «Τρικυμία» του Σαίξπηρ κ.α. Ταυτόχρονα σπούδασε στην σχολή ραδιοφωνικών σπουδών «Καναντεϊλ» σκηνοθεσία, σενάριο, υποκριτική.
Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα και αφού παρέμεινε ένα χρόνο στο Λονδίνο, συμμετέχοντας σε τηλεοπτικές εκπομπές, ασχολήθηκε με την μετάφραση και διασκευή έργων για ραδιόφωνο σχεδόν αποκλειστικά. Έχει λάβει μέρος σε 56 Ελληνικές και ξένες κινηματογραφικές ταινίες από το 1961 έως και σήμερα σαν ηθοποιός και έχει γράψει πάρα πολλά σενάρια για κινηματογράφο και τηλεόραση.
Επί τρία χρόνια είχε αναλάβει την συγγραφή της πετυχημένης σειράς της ΕΡΤ «Από την Κωμωδία στο Δράμα» και σε ορισμένες εκπομπές πρωταγωνιστούσε και η ίδια.
Έχει μεταφράσει πάνω από 200 έργα για το Θέατρο. Το πρώτο πρωτότυπο θεατρικό έργο της ήταν το «ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ» στο οποίο επίσης συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο – Νόρα Βαλσάμη – Νίκο Απέργη. Ακολούθησαν και άλλα που παίχτηκαν σε αθηναϊκές και επαρχιακές σκηνές όπως «Σπέρα Μπαμπλ» «Ερωτοκαυγάδες», «Δασκαλάκος», «Δυο γυναίκες ένας άντρας», «Ο φίλος μου ο Τζο» και το «Δυο κοπέλες μόνες».
Υπήρξε σύζυγος του σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτου με τον οποίο έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Ε.Ε.Θ.Σ. από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Ε.Ε.Θ.Σ. από το 1999 έως το 2001″.
