Μια βαθιά συγκινητική στιγμή εκτυλίχθηκε πριν από λίγες ημέρες στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου Πατρών, με την τοποθέτηση μιας αγιογραφίας της Παναγίας, πίσω από την οποία κρύβεται μια ξεχωριστή ιστορία αγωνίας, πίστης, ελπίδας και βαθιάς ευγνωμοσύνης.
Η αγιογραφία αποτελεί την εκπλήρωση ενός τάματος της οικογένειας Ροδιάδη από την Αμαλιάδα. Ενός τάματος που γεννήθηκε στις πιο δύσκολες ημέρες της ζωής τους, όταν το νεογέννητο παιδί της Νίκης και του Σπύρου νοσηλευόταν στη Μονάδα και κάθε ώρα αναμονής έμοιαζε ατελείωτη.
Και αυτή η στιγμή ήρθε!
Όχι μόνο ως ένα «ευχαριστώ» για το δικό τους παιδί, αλλά και ως μια σιωπηλή αγκαλιά προς κάθε μητέρα και κάθε πατέρα που βρίσκεται τώρα στη θέση όπου κάποτε βρίσκονταν εκείνοι…
Μια εικόνα σύμβολο προστασίας και παρηγοριάς για όσους περιμένουν τη δική τους στιγμή που θα πάρουν το παιδί τους στην αγκαλιά και θα επιστρέψουν στο σπίτι.
Η μητέρα του μικρού Ηλία – Δαμιανού, Νίκη Μπουτζαρέλη συγκινεί με τα λόγια της: «Όπως εγώ προσευχόμουν στην Παναγία για να μου δώσει το παιδί μου, έτσι θέλω και οι μανούλες που περιμένουν σε εκείνο τον θάλαμο αναμονής για να δουν τα παιδιά τους και να τα πάρουν, να βλέπουν την εικόνα της Παναγίας μας και η πίστη να τους δίνει δύναμη! Ο σύζυγός μου και εγώ, ευχαριστούμε ολόψυχα τον Καθηγητή Γαβριήλ Δημητρίου καθώς και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό για την φροντίδα και τον αγώνα τους ώστε να κρατήσουν στη ζωή το γιο μας και όλα τα νεογνά».
Η αγιογραφία δημιουργήθηκε και προσφέρθηκε από την αγιογράφο και συντηρήτρια έργων τέχνης Σπυριδούλα Μπάστα από τον Πύργο Ηλείας.
Όπως η ίδια αναφέρει, η συγκεκριμένη αγιογραφία δεν αποτελεί απλώς ένα έργο τέχνης, αλλά μια προσφορά αγάπης σε έναν χώρο όπου καθημερινά δίνονται μεγάλες μάχες για τη ζωή: «Η Παναγία ως Μητέρα συμβολίζει την προστασία και την Ελπίδα. Εύχομαι αυτή η εικόνα να δίνει δύναμη στους γονείς που περνούν δύσκολες στιγμές, στα μικρά παιδιά που αγωνίζονται και σε όλους τους γιατρούς και νοσηλευτές που βρίσκονται καθημερινά δίπλα τους».
Πίσω από κάθε πόρτα μιας Μονάδας Νεογνών υπάρχει μια οικογένεια που περιμένει, αγωνιά και ελπίζει. Υπάρχει μια μητέρα κι ένας πατέρας που καρδιοχτυπούν για το μικρό τους αγγελούδι, καθώς εκείνο δίνει τη δική του μεγάλη μάχη για τη ζωή.
Πίσω από κάθε πόρτα μιας Μονάδας Νεογνών υπάρχει μια αγκαλιά που περιμένει υπομονετικά να γεμίσει, ένα σπίτι που περιμένει να υποδεχθεί το νέο του μέλος και μια ευχή που γίνεται προσευχή. Πάνω απ’ όλα όμως, υπάρχει η ελπίδα. Αυτή, που ακόμη και στις πιο δύσκολες ώρες, δεν πρέπει ποτέ να σβήνει…
