Με απόλυτη βεβαιότητα και πλήρη αποδόµηση των υπερασπιστικών ισχυρισµών, ο Εισαγγελέας Εφετών Πατρών Άγγελος Βάσιος πρότεινε την ενοχή και των έξι κατηγορουµένων στη δίκη για τον εκβιασµό του Αντιπεριφερειάρχη Ηλείας Νίκου Κοροβέση. Τρεις ξεχωριστές πράξεις εκβίασης, µηνύµατα «Gossip», δικηγόροι-διαµεσολαβητές και 21.000 ευρώ συνολικά αποτελούν τον κορµό µιας υπόθεσης που συγκλόνισε την πολιτική ζωή της Δυτικής Ελλάδας.
Η 8η ηµέρα της ακροαµατικής διαδικασίας στο Τριµελές Εφετείο Κακουργηµάτων Πατρών, τη Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026, σηµαδεύτηκε από µια εισαγγελική αγόρευση που δεν άφησε κανένα περιθώριο αµφιβολίας. Ο Εισαγγελέας Εφετών Άγγελος Βάσιος πρότεινε την πλήρη ενοχή και των έξι κατηγορουµένων για το σύνολο των αδικηµάτων που τους αποδίδονται, αποδοµώντας συστηµατικά κάθε υπερασπιστικό ισχυρισµό που είχε ακουστεί στο δικαστήριο κατά τις απολογίες του Φεβρουαρίου. Η αγόρευση χαρακτηρίστηκε από παρατηρητές ως από τις πιο καταλυτικές που έχουν ακουστεί στα δικαστήρια της Πάτρας για υπόθεση µε πολιτικές προεκτάσεις.
Η εισαγγελική πρόταση αφορά τους δύο βασικούς κατηγορούµενους για εκβίαση µε απειλή βλάβης του λειτουργήµατος του παθόντος — από κοινού, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσµένη και σε απόπειρα, κατ’ επάγγελµα — και για συµµετοχή σε συµµορία. Για τους τρεις δικηγόρους και τον έκτο ιδιώτη κατηγορούµενο προτάθηκε η άµεση συνέργεια στις ίδιες πράξεις και συµµετοχή σε συµµορία. «Συγκροτείται πλήρως η αντικειµενική και υποκειµενική υπόσταση των αξιόποινων πράξεων», τόνισε ο κ. Βάσιος, υπογραµµίζοντας ότι η συνδροµή των συνεργών υπήρξε «αποφασιστική». Ιδιαίτερη έµφαση δόθηκε στον τρόπο που οι δικηγόροι-κατηγορούµενοι αξιοποίησαν την επαγγελµατική τους ιδιότητα για να προσδώσουν στις απειλές εµφάνιση νοµικής νοµιµοποίησης, δηµιουργώντας στον Κοροβέση την εντύπωση ότι βρισκόταν σε αδιέξοδο από το οποίο η µόνη διέξοδος ήταν η οικονοµική ικανοποίηση των εκβιαστών.
Η «βλάβη» στο λειτούργηµα
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο Εισαγγελέας στη φύση των απειλών, οι οποίες δεν στρέφονταν απλώς κατά της ιδιωτικής ζωής του Αντιπεριφερειάρχη, αλλά έπλητταν άµεσα τη θεσµική του ιδιότητα. «Μια δηµοσιότητα τέτοιου περιεχοµένου θα προκαλούσε αµφισβήτηση της κοινωνικής του αξίας και του ρόλου του, δηµιουργώντας την εντύπωση ότι δεν είναι κατάλληλος να διαχειρίζεται τα κοινά», ανέφερε χαρακτηριστικά. Διευκρίνισε παράλληλα ότι ακόµα και αν υπήρχε οποιοδήποτε ηθικό ζήτηµα, αυτό σε καµία περίπτωση δεν νοµιµοποιεί την εκβίαση. Το σηµείο αυτό κρίθηκε κοµβικό για τη στοιχειοθέτηση της βαρύτερης κατηγορίας, καθώς η εκβίαση µε απειλή βλάβης λειτουργήµατος φέρει αυστηρότερες ποινές από την απλή εκβίαση.
Ένα προς ένα, ο κ. Βάσιος αντέκρουσε τα επιχειρήµατα της υπεράσπισης. Ο ισχυρισµός για «χορηγία» στην περίπτωση των 18.000 ευρώ καταρρίφθηκε, όπως είπε, από τη γραφολογική εξέταση, που απέδειξε ότι το σχετικό κείµενο δεν το συνέταξε ο ίδιος ο κατηγορούµενος αλλά η πέµπτη κατηγορούµενη δικηγόρος — αποδοµώντας ταυτόχρονα και τον ισχυρισµό της ότι λειτουργούσε ως ανεξάρτητη διαµεσολαβήτρια.
Ο Εισαγγελέας επεσήµανε ότι η εικόνα της «διαµεσολαβήτριας που συγκρατούσε τον δράστη µε νύχια και µε δόντια» ήταν προσχηµατική και σκόπιµα κατασκευασµένη. Ο ισχυρισµός του δεύτερου κατηγορούµενου περί «ερωτικών προτάσεων» εκ µέρους του θύµατος χαρακτηρίστηκε αντιφατικός, αφού ο ίδιος ισχυριζόταν ότι ενοχλείτο αλλά ταυτόχρονα παρείχε επικοινωνιακή στήριξη στον Αντιπεριφερειάρχη.
Για τον έκτο κατηγορούµενο, τα µηνύµατα που έστελνε την ηµέρα της σύλληψης θεωρήθηκαν «τεκµήριο ενοχής», ενώ το περιβόητο µήνυµα «η φυλακή είναι για τους λεβέντες» κρίθηκε ακράδαντη απόδειξη της συνεννόησης µεταξύ των δύο πρώτων κατηγορουµένων. Ο Εισαγγελέας υπογράµµισε ότι η συστηµατική επανάληψη των πράξεων σε βάθος δύο ετών, µε διαφορετικούς εκτελεστές αλλά ενιαία λογική εκµετάλλευσης, αποτελεί την ισχυρότερη απόδειξη οργανωµένης εγκληµατικής συµπεριφοράς.
Οι απολογίες και η συνέχεια
Κατά τις απολογίες τους στις 3 Φεβρουαρίου 2026, οι έξι κατηγορούµενοι είχαν αρνηθεί κατηγορηµατικά κάθε εµπλοκή, παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως θύµατα µιας καλοστηµένης σκευωρίας. Ο πρώτος κατηγορούµενος υποστήριξε ότι ζητούσε απλώς «συγγνώµη» για συκοφαντία εις βάρος του, αρνούµενος οποιαδήποτε οικονοµική διεκδίκηση.
Ο δεύτερος απέδωσε τη δράση του σε «εκδικητική συµπεριφορά» του Αντιπεριφερειάρχη, ισχυριζόµενος ότι ο ίδιος ήταν το θύµα ανεπιθύµητων σεξουαλικών προσεγγίσεων. Η πέµπτη κατηγορούµενη µίλησε για «πολιτικά και συναδελφικά χτυπήµατα» λόγω των πολιτικών της φιλοδοξιών στη Νέα Δηµοκρατία, παρουσιάζοντας τη δίωξή της ως συνειδητή προσπάθεια αποσταθεροποίησής της.
Η εισαγγελική αγόρευση της 2ας Μαρτίου έκλεισε την πόρτα σε όλα αυτά τα σενάρια, αντιµετωπίζοντάς τα ως αναπόδεικτους ισχυρισµούς που καταρρίπτονται από το σύνολο της αποδεικτικής διαδικασίας.
Μετά την ολοκλήρωση της εισαγγελικής πρότασης, το δικαστήριο διέκοψε για τις αγορεύσεις των συνηγόρων πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης. Η διαδικασία αναµένεται να συνεχιστεί στις 30 Μαρτίου 2026, οπότε η υπεράσπιση θα επιχειρήσει να αντικρούσει τον εισαγγελικό «χείµαρρο» µε νέα επιχειρήµατα. Στο επίκεντρο της αντίκρουσης αναµένεται να βρεθεί η αξιοπιστία του κεντρικού µάρτυρα-θύµατος, η ερµηνεία των ηλεκτρονικών αποδεικτικών στοιχείων και το ερώτηµα αν οι καταβολές χρηµάτων είχαν τον εκούσιο χαρακτήρα που ισχυρίζονται οι κατηγορούµενοι.
Οι τρεις πράξεις που συνθέτουν την υπόθεση
Μάιος 2023 — Η πρώτη εκβίαση: Ο Αντιπεριφερειάρχης έλαβε µήνυµα από αποστολέα «Gossip» µε προειδοποίηση για «πρωτοσέλιδο σκάνδαλο». Ακολούθησε εµφάνιση του δεύτερου κατηγορούµενου µε εκτυπωµένες συνοµιλίες σεξουαλικού περιεχοµένου, και στη συνέχεια δικηγόρος απείλησε µε δηµοσιοποίηση και µηνύσεις. Αποτέλεσµα: καταβολή 3.000 ευρώ.
Μάρτιος 2024 — Η δεύτερη εκβίαση: Το ποσό εκτοξεύθηκε στις 18.000 ευρώ. Απαιτήθηκε ανάθεση περιφερειακών έργων, ακολούθησαν απειλητικές αναρτήσεις στα social media και εµπλοκή δικηγόρου ως «διαµεσολαβήτριας». Η υπόθεση έκλεισε µε υπεύθυνη δήλωση και καταβολή χρηµάτων µέσω επιχειρηµατία.
Νοέµβριος 2024 — Η απόπειρα: Αφορούσε δήθεν συκοφαντική δυσφήµιση. Τρίτος δικηγόρος-κατηγορούµενος διαπραγµατευόταν «σε πρώτο πρόσωπο» βάσει αόριστων ιδιωτικών συµφωνητικών χωρίς συγκεκριµένα περιστατικά. Η πράξη έµεινε σε απόπειρα.
