Το πλήθος του κόσμου που ανταποκρίθηκε αθρόα, επιβράβευσε με τον καλύτερο τρόπο την σημαντική προσπάθεια για τη διατήρηση της παράδοσης και την ενδυνάμωση της ιστορικής μνήμης στις μέρες μας. Ήταν μια παράσταση, που ζωντάνεψαν μνήμες, εικόνες και συναισθήματα μέσα από σκηνική αφήγηση, δρώμενα, ζωντανή μουσική και χορό. Η παράσταση ήταν δομημένη με επίκεντρο τη συλλογική μνήμη των παράκτιων κοινοτήτων των Ρωμιών και τις θαλάσσιες διαδρομές που ακολούθησαν στον χρόνο. Μικρές ιστορίες, μουσικές, τραγούδια, χοροί και σκηνικές εικόνες συνέθεσαν με μοναδικό τρόπο ένα ταξίδι σε τόπους όπου η θάλασσα παραμένει φορέας μνήμης, μετακίνησης, απώλειας και συνέχειας.
Από την Κωνσταντινούπολη και τις ελληνικές κοινότητες της Μαύρης Θάλασσας, όπως την Αγχίαλο, τη Μεσημβρία και τη Σωζόπολη έως τον Πόντο, το Αιγαίο, με έμφαση στα Δωδεκάνησα και την Κρήτη, και με κατάληξη στο Ιόνιο, στην Κεφαλονιά, το ταξίδι χαρακτηρίστηκε από κομβικούς, συναρπαστικούς σταθμούς. Σε κάθε στάση παρουσιάζονταν μουσικές, χοροί και τραγούδια της αντίστοιχης περιοχής, μαζί με εικόνες, μικρά σκηνικά δρώμενα, ιστορικά και γεωγραφικά στοιχεία, καθώς και μυθοπλαστικές αναφορές που συνομιλούσαν με τη μνήμη του κάθε τόπου.
Η παράσταση «Εγώ η Θάλασσα» γεφύρωσε τη σκηνική πράξη με την πολιτιστική μνήμη, αναδεικνύοντας τις διαδρομές ανθρώπων και κοινοτήτων που συνδέθηκαν με τη θάλασσα. Μέσα από τη μουσική, τον χορό και την αφήγηση, εξελίχτηκε σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο και στους τόπους, εκεί όπου οι φωνές, τα ίχνη και οι ιστορίες όσων διέσχισαν τη θάλασσα εξακολουθούν να αντηχούν.
