Λέξεις που ίσως να μην τις καταλαβαίνουν κάτοικοι άλλων πόλεων και που για την Πάτρα και τους Πατρινούς είναι ξεχωριστό λεξιλόγιο που ακολουθούν στην καθημερινότητά τους.
Κάθε πόλη έχει τις δικές της χαρακτηριστικές λέξεις που τις χρησιμοποιούν πολλοί κάθε μέρα. Η Πάτρα, με τη ζωντάνια, το χιούμορ και την ξεχωριστή κουλτούρα της, δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Ας δούμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές λέξεις που “μιλιούνται” στην Πάτρα και που συχνά αφήνουν τους υπόλοιπους Έλληνες… με απορίες!
Μπορεί και να διαφωνήσετε αλλά τουλάχιστον να τις ξέρετε για να συνεννοηθείτε:
Μινάρας ή Μηνάρας = Σημαίνει “μ……κας” αλλά σε πιο light εκδοχή. Τυπικός χαιρετισμός: “που ‘σαι ρε μινάρα?”
Ζαβό = Χαζός
Μανιαούρι = Μάγκας, Αλήτης
Στυλιάρι = Στουρνάρι, αμόρφωτος
Κορλεόνε = από τον νονό σημαίνει τύπος μέσα σε όλα
Τσαλακωμένος = χάλια μούρη
Τσουρέκια = μου τα χεις πρήξει
Τσουρούλια = πολύ γρήγορα
Στάει = στάζει
Στάλα = σταγόνα
Καγιανάς = φαγητό με ντομάτα και αυγά (στραπατσάδα στην Κέρκυρα)
Λιανά = νομίσματα
Γούβα = Λακκούβα
Τσιμπίπo = σταφύλι
Φιδέμπορας = ψεύτης
Μπίζα = αρακάς
Μάπα = Λάχανο
Αφερεμένο = χαζό
Πίστρωσε με = σκέπασε με
Eρήμι, Εριμιτζής = Όταν κάτι γίνεται για να γίνεται, χωρίς σκόπο
Μπροσταριά = παραμάζωμα
Μονόγκαζο = αυτόματο σκούτερ
Αγιαντρεός = του Αγίου Ανδρέα
Αλάνταβος = άτσαλος,άτακτος
Απστομιέμαι = πέφτω σκοντάφτοντας
Ερεψε = αδυνάτισε (βλπ.το ρεμένο)
Ζαγάρι = κυνηγόσκυλο (μτφ. δραστήριο άτομο)
Καλικατζούρες = άσχημα γράμματα
Κούτσαβλος = κουτσός
Λέρα = βρωμιά (λέρα πέτσα)
Λιάρδα = μεθυσμένος,λιώμαπρωτακι
Μούγκα = σιωπή
Ρέτσα = βράχηκα
Σακαφλιόρα = άσχημη,ξερακιανή γυναίκα
Σιαπέρα/σιαδώθε = από εκεί,από εδώ
Σκαμπίλια = σφαλιάρες
Σκασιά = έπεσε κάτω
