Οι μητέρες παιδιών που φοιτούν στο σχολείο και ειδικά σε μικρές τάξεις συχνά έρχονται αντιμέτωπες με την κοινωνική απομόνωση ή έστω τον διακριτικό παραγκωνισμό από το κλαμπ στο οποίο άτυπα ανήκουν οι υπόλοιπες μαμάδες.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Anna Marcolin, πίσω από αυτό το φαινόμενο υπάρχουν διάφορες εξηγήσεις, οι οποίες μπορεί να βοηθήσουν κάθε μητέρα να κατανοήσει την κατάσταση και να επαναπροσδιορίσει, αν θέλει, τη θέση της.
Οι «μητέρες του περιθωρίου», όπως τις αποκαλεί η Marcolin, βρίσκονται σε αυτή τη θέση επειδή πολλές φορές οι υπόλοιπες μητέρες – κι αν όχι όλες, κάποιες από αυτές – αποφασίζουν να δημιουργήσουν τις δικές τους κλίκες, που θα τις κάνουν να νιώθουν ξεχωριστές.
«Αν νομίζετε ότι μιλάμε για την ενήλικη εκδοχή της ταινίας Mean Girls, σωστά κάνετε. Υπάρχουν κάποιες μητέρες που, όταν τα παιδιά τους πηγαίνουν στο δημοτικό, εκείνες επιστρέφουν με κάποιο τρόπο στο γυμνάσιο», λέει η Marcolin, τονίζοντας ότι μέσα σε αυτές τις κλίκες λειτουργούν σχεδόν όπως έκαναν όταν βρισκόντουσαν στην εφηβεία, αποφασίζοντας να συμπεριλάβουν στα κλειστά γκρουπ τους ανθρώπους που θεωρούν «cool».
Αυτή η παιδιάστικη συμπεριφορά εκτείνεται και στην κοινωνική κριτική. Αυτές οι μαμάδες ίσως θεωρούν ότι μπορούν να καθορίζουν εκείνες την ταυτότητα άλλων προσώπων και αναζητούν ανάμεσα σε άλλες μητέρες τα «it κορίτσια», τα οποία συμπεριφέρονται μέσες άκρες όπως εκείνες.
Η Marcolin επισημαίνει ότι αυτή η συμπεριφορά μοιάζει αστεία, αλλά μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στη μητέρα και το παιδί, μιας και οι κλίκες επεκτείνονται και σε αυτά. Έτσι, αν κάποια μητέρα δεν θεωρείται cool, τότε είναι πιθανό το παιδί της να αποκλειστεί από δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν τα υπόλοιπα.
Σύμφωνα με την ίδια, το σχολείο είναι ένα από τα μέρη όπου διαμορφώνονται οι σχέσεις μεταξύ μαμάδων. Υπάρχει περίπτωση μία μητέρα να έχει να αντιμετωπίσει κοινωνικές σχέσεις και φιλίες ετών, στο πλαίσιο των οποίων έχουν προκύψει οι παραπάνω κλίκες. Κι αν δεν έχει χρόνο να προσπαθήσει να ενταχθεί σε αυτές, εφόσον δεχτεί σχετική πρόσκληση, τότε θα βρεθεί σε ακόμα πιο δυσμενή θέση.
Η Marcolin συμβουλεύει τις μητέρες που βλέπουν να υψώνεται μπροστά τους ένα τέτοιο τείχος να ξεκινήσουν οι ίδιες δραστηριότητες στις οποίες μπορούν να προσκαλέσουν τις υπόλοιπες, δείχνοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για να έρθουν πιο κοντά. Επίσης, τονίζει τη σημασία της online δικτύωσης και των ευκαιριών που μπορούν να προκύψουν μέσα από αυτή. Συνιστά ακόμα στις μητέρες να δείξουν ότι δεν αποκλείουν κανέναν από τις δικές τους δραστηριότητες και να επιδιώξουν επαφές πρώτα και κύρια με τις μητέρες που βρίσκονται στη γειτονιά τους ή στην ευρύτερη περιοχή τους.
Η ψυχολόγος παρομοιάζει την εμπειρία με την μετακόμιση σε ένα νέο μέρος: Στην αρχή δεν γνωρίζετε κανέναν και όλοι μοιάζουν επιφυλακτικοί απέναντί σας, αν δείξετε όμως ποιες είστε στην πραγματικότητα, σίγουρα κάποιοι θα θέλουν να σας γνωρίσουν καλύτερα.
