Η Σαντορίνη είναι γνωστή για το ηφαίστειό της, για το οποίο έχει γίνει πολύ λόγος το τελευταίο χρονικό διάστημα. Η τελευταία δραστηριοποίησή του έλαβε χώρα το 1950.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στη Σαντορίνη είναι αποτέλεσμα της καταβύθισης της Αφρικανικής πλάκας κάτω από την Ευρασιατική, ή ακριβέστερα την υποπλάκα του Αιγαίου.
Το τελικό τοπίο τoυ νησιού, δε, έχει διαμορφωθεί σημαντικά από τουλάχιστον τέσσερις μεγάλες εκρήξεις που δημιούργησαν καλδέρες:
- Νότια Καλδέρα (180.000 χρόνια πριν): Η μεγαλύτερη από τις δύο αυτές εκρήξεις ήταν η Νότιος Καλδέρα, η παλιότερη έκρηξη που σχημάτισε την καλντέρα, η οποία δημιούργησε μια μεγάλη κοιλότητα στη νότια περιοχή του νησιού.
- Καλντέρα του Σκάρου (70.000 χρόνια): Μια μεταγενέστερη έκρηξη οδήγησε στον σχηματισμό της καλδέρας του Σκάρου, τροποποιώντας περαιτέρω το ανάγλυφο του νησιού.
- Καλντέρα του Ακρωτηρίου(21.000 χρόνια πριν): Αυτή η έκρηξη οδήγησε στη δημιουργία μιας άλλης σημαντικής καλδέρας, συμβάλλοντας στα σημερινά γεωλογικά χαρακτηριστικά του νησιού.
- Μινωική έκρηξη (3.600 χρόνια πριν): Μια από τις ισχυρότερες εκρήξεις που έχουν καταγραφεί στην ιστορία, εξώθησε τεράστιες ποσότητες μάγματος και πετρωμάτων οδηγώντας στην κατάρρευση του κεντρικού τμήματος του νησιού και σχηματίζοντας την κεντρική καλδέρα.
Ακολούθως μπορείτε να δείτε την εξελικτική πορεία του νησιού, από τη «γέννησή» του την 3η χιλιετία π.Χ. μέχρι σήμερα, μέσω ενός εντυπωσιακού βίντεο.
Η Σαντορίνη τα τελευταία 3 εκατ. χρόνια:
Θυμίζουμε πως το ηφαιστειακό τόξο της Ελλάδας ξεκινά από τα παράλια της νοτιοδυτικής Τουρκίας, διασχίζει τις Κυκλάδες και καταλήγει στα παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας: μεταξύ της βορειοανατολικής Πελοποννήσου και της νοτιοανατολικής Στερεάς.
Σε αυτό το τόξο, από 1900 και μετά, μπορούμε να δούμε μόνο 3 σεισμούς από 6,6 Ρίχτερ και πάνω: Έναν 6,6 στην ανατολική Τουρκία το 2017, έναν 7 Ρίχτερ πιο δυτικά το 1926 και έναν 7,7 Ρίχτερ το 1956 στην περιοχή όπου καθημερινά σημειώνονται δονήσεις το τελευταίο χρονικό διάστημα.
