Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον διακεκριμένο Παθολόγο–Ογκολόγο Θωμά Μακατσώρη, έναν εξαίρετο επιστήμονα, ακαδημαϊκό δάσκαλο και πάνω απ’ όλα έναν άνθρωπο που αφιέρωσε ολόκληρη την επαγγελματική και προσωπική του πορεία στην υπηρεσία των ογκολογικών ασθενών.
Ο Θωμάς Μακατσώρης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1965 και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών το 1990. Ειδικεύτηκε στην Παθολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Νοσοκομείο Bridgeport σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Yale, ενώ ολοκλήρωσε την ειδικότητα της Παθολογικής Ογκολογίας στο Massachusetts General Hospital σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Harvard. Από το 2000 υπηρέτησε ως Παθολόγος–Ογκολόγος στο Ογκολογικό Τμήμα της Παθολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, προσφέροντας υψηλού επιπέδου ιατρική φροντίδα, επιστημονικό έργο και ουσιαστική ανθρώπινη στήριξη σε χιλιάδες ασθενείς και τις οικογένειές τους.
Η παρακαταθήκη που αφήνει δεν αποτυπώνεται μόνο στους επιστημονικούς τίτλους και τις διακρίσεις του, αλλά κυρίως στα πρόσωπα των ασθενών που στήριξε με γνώση, αξιοπρέπεια, ανθρωπιά και ελπίδα.
Θέλοντας να τιμήσουν τη μνήμη του με έναν τρόπο που αντανακλά το έργο και τις αξίες του, ο Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής» Νομού Αχαΐας και ο Σύλλογος Φίλων της Κλινικής Αποκατάστασης Ασθενών με Κακώσεις Νωτιαίου Μυελού «Δημήτρης & Βέρα Σφήκα» (Σ.Φί.Κ.Α.) αποφάσισαν, αντί κατάθεσης στεφάνων, να πραγματοποιήσουν κοινή δωρεά προς την Ογκολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών.
Συγκεκριμένα, θα προσφερθούν καρέκλες επισκέπτη, οι οποίες ζητήθηκαν από τη Διεύθυνση και την Προϊσταμένη της Ογκολογικής Κλινικής, προκειμένου να καλυφθούν ουσιαστικές ανάγκες της καθημερινής λειτουργίας της Μονάδας. Οι καρέκλες αυτές χρησιμοποιούνται τόσο από τους συνοδούς που βρίσκονται στο πλευρό των ασθενών όσο και, όταν οι ανάγκες το απαιτούν, για τη νοσηλεία και τη θεραπευτική εξυπηρέτηση των ίδιων των ογκολογικών ασθενών. Πρόκειται για μια δωρεά με άμεσο και διαρκές όφελος για όλους όσοι δίνουν καθημερινά τη δύσκολη μάχη με τον καρκίνο.
Πιστεύουμε ότι η μεγαλύτερη τιμή στη μνήμη ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με αφοσίωση τον πάσχοντα συνάνθρωπο είναι να συνεχίζεται το έργο της προσφοράς. Είμαστε βέβαιοι ότι αυτή η πράξη θα ήταν εκείνη που και ο ίδιος θα επέλεγε.
Ας είναι αιώνια η μνήμη του.
