Σίντι Κρόφορντ για το σύντομο πέρασμα από την υποκριτική: Κατάλαβα ότι νιώθω πιο άνετα μπροστά στην κάμερα όταν είμαι ο εαυτός μου

Στη σύντομη πορεία της στην υποκριτική και στις επαγγελματικές επιλογές που τελικά δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελε, αναφέρθηκε η Σίντι Κρόφορντ. Θυμούμενη την απόπειρά της να δοκιμαστεί σε αυτόν τον χώρο, το μόντελο στάθηκε σε μία συνειδητοποίηση που είχε κάνει. Ότι δηλαδή νιώθει πιο άνετα μπροστά στην κάμερα, όταν είναι ο εαυτός της, παρά υποδυόμενη έναν ρόλο.

Μιλώντας στο Forbes Power Women’s Summit 2026, η 60χρονη Κρόφορντ αναφέρθηκε σε ορισμένες κινήσεις της καριέρας της που δεν απέδωσαν. «Πιστεύω ότι ακόμη και όσα δοκιμάζεις και ίσως δεν πετυχαίνουν με τον τρόπο που ήλπιζες, εξακολουθούν να αποτελούν εμπειρίες από τις οποίες μαθαίνεις», είπε αρχικά.

Όπως εξήγησε, μία από αυτές τις εμπειρίες για την ίδια ήταν η υποκριτική. Η Κρόφορντ είχε μερικούς ρόλους τη δεκαετία του 1990, μεταξύ των οποίων στην ταινία «Fair Game» του 1995 και στο «54» του 1998. «Όταν είσαι μοντέλο και βρίσκεσαι στα εξώφυλλα περιοδικών, ξαφνικά αρχίζουν να σου στέλνουν σενάρια και ίσως κάποιοι να θέλουν να σε δουν να παίζεις», σχολίασε.

Στη συνέχεια θυμήθηκε μία από τις πρώτες της οντισιόν. «Την πρώτη φορά που πήγα σε οντισιόν, μου έδωσαν ένα σενάριο και μου είπαν: “Μπορείς να το διαβάσεις;”. Κι εγώ απλώς άρχισα να το διαβάζω. Ήταν με τον σκηνοθέτη Μάικ Νίκολς και μου είπε: “Α, λοιπόν, ξέρεις να διαβάζεις”. Δεν μου είπε “Μπορείς να το παίξεις;”. Κι εγώ είμαι πολύ κυριολεκτικός άνθρωπος. Οπότε σκέφτηκα: “Α, εννοούσε ότι έπρεπε να το ερμηνεύσω. Μακάρι να το είχε πει”», περιέγραψε.

Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι όταν τελικά πήρε έναν κινηματογραφικό ρόλο, δέχθηκε σκληρή κριτική. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι της ταίριαζε περισσότερο το μόντελινγκ, όπου μπορούσε να είναι ο εαυτός της αντί να υποδύεται κάποιον χαρακτήρα.

«Κατάλαβα κάνοντας εκείνη την ταινία ότι αισθάνομαι πολύ άνετα μπροστά στην κάμερα ως Σίντι Κρόφορντ», είπε. «Μόλις προσπαθήσεις να μου βάλεις στο στόμα λόγια που δεν είναι δικά μου, δεν μπορούσα καν να το πιστέψω… Επαγγελματικά, για μένα ήταν σαν να λέω: “Μπορώ να κλείσω αυτόν τον δρόμο”», τόνισε

Τέλος, αναγνώρισε ότι η απόφασή της να σταματήσει να επιδιώκει καριέρα στην υποκριτική ήταν «απελευθερωτική». «Με βοήθησε να διπλασιάσω τις προσπάθειές μου στα πράγματα που μου αρέσουν, στα οποία αισθάνομαι άνετα και πιστεύω ότι είμαι καλή», κατέληξε.