Της Κατερίνας Σολωμού, μέλους Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ
Η πληροφορία της απαγωγής του ζεύγους Μαδούρο και της βίαιης μεταφοράς του στις ΗΠΑ, προκάλεσε ένα ισχυρό σοκ.
Όλα όσα ξέραμε για την εξωτερική πολιτική και τη διπλωματία πήγαν μονομιάς περίπατο. Ο κόσμος μας γυρίζει γρήγορα και βίαια σε εποχές διεθνών «στρατοπέδων», εμφανών παρεμβάσεων σε τρίτες χώρες ακόμα και αποικιοκρατίας. Οι απροκάλυπτες δηλώσεις των ΗΠΑ για τα πετρελαϊκά αποθέματα της Βενεζουέλας και η προειδοποίηση προς την Κολομβία ότι θα έχει την τύχη της Βενεζουέλας μας δείχνουν τον κόσμο προς τον οποίο βαδίζουμε ολοταχώς.
Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητη μια διευκρίνιση. Ο Μαδούρο ποτέ δεν υπήρξε η συμπάθεια των Ευρωπαίων σοσιαλιστών και του ΠΑΣΟΚ. Σε πολλές περιπτώσεις ζητήσαμε ακόμα και την επιβολή στοχευμένων κυρώσεων σε βάρος του Μαδούρο και προσώπων του περιβάλλοντός του που βαρύνονται με κατηγορίες για παραβιάσεις πολιτικών ελευθεριών και βασανιστήρια σε βάρος πολιτών.
Ωστόσο υπήρξε και ένα δεύτερο σοκ που ήταν η δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για την υπόθεση. Ολόκληρη η δήλωση και κυρίως η φράση του «δεν είναι η ώρα για σχόλια σε σχέση με τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» ήταν πραγματικά σοκαριστική.
Αν τη στιγμή που διαπράττεται μια παρανομία σε βάρος του διεθνούς δικαίου δεν είναι η ώρα για να τη σχολιάσουμε, πότε θα έλθει αυτή ώρα; Μάλλον ποτέ, σε μια από τις πιο ντροπιαστικές σελίδες της εξωτερικής μας πολιτικής.
Ας δούμε όμως και τη μεγάλη εικόνα. Η πολιτική Τραμπ ενθαρρύνει εξ αντικειμένου τη Ρωσία να καταπιεί την Ουκρανία, την Κίνα να πνίξει την Ταϊβάν και, γιατί όχι, την Τουρκία να καταλάβει όλη την Κύπρο και να κόψει το Αιγαίο στη μέση.
Τι θα πούμε τότε; Πως δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των ενεργειών;
