Τα Καλάβρυτα ήταν φέτος ένας από τους σταθμούς της 5ης Συνάντησης Ελλήνων Υιοθετημένων του «Ευτυχία Project». Τα μέλη της ομάδας επισκέφθηκαν τον Τόπο Εκτέλεσης ενώ αργότερα είχαν συνάντηση με τον Δήμαρχο Καλαβρύτων Θανάση Παπαδόπουλο.
Επικεφαλής της ομάδας του «Ευτυχία Project» ήταν η Ευτυχία Νούλα η οποία μεγάλωσε στο Τέξας των ΗΠΑ ως Linda Carol Trotter και κατάφερε να εντοπίσει τη φυσική της μητέρα το 2017. Είναι ο άνθρωπος που μέσα από την δική της προσωπική εμπειρία και την επανένωση με την βιολογική της οικογένεια εμπνεύστηκε και δημιούργησε την δραστήρια ομάδα υιοθετημένων «Ευτυχία Project».
Κατά την συνάντηση του με τα μέλη της ομάδας ο Δήμαρχος Καλαβρύτων, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι «όταν πριν από λίγο καιρό έλαβα -με πολύ μεγάλη χαρά- την πρόσκληση της κυρίας Ευτυχίας Νούλα για τη σημερινή συνάντηση μας, το πρώτο που σκέφθηκα ήταν ότι οι ρίζες μας, οι καταβολές μας, η σχέση μας με το παρελθόν είναι το πιο καθοριστικό μέρος της ταυτότητας, της προσωπικότητας και της διαδρομής μας. Για τα χιλιάδες Ελληνόπουλα που από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και τις δεκαετείς του ’50 και του ’60 -συχνά με πολύ αμφιλεγόμενες διαδικασίες- υιοθετήθηκαν από οικογένειες στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, η επανασύνδεση με τις ρίζες τους, με τις βιολογικές τους ρίζες, έρχεται να καλύψει μια βαθιά εσωτερική ανάγκη».
Ενώ εστιάζοντας στον χαρακτήρα και στο έργο του «Ευτυχία Project» ο κ. Παπαδόπουλος υπογράμμισε ότι η μεγάλη προσφορά και υπηρεσία του είναι το «ότι βοηθά συμπατριώτες μας να βρουν όχι μόνο το φυσικό οικογενειακό τους δέντρο αλλά να βρουν μια πολύ κρίσιμη και αθέατη πλευρά της ταυτότητας και της προσωπικότητας τους και να επανασυνδεθούν με την πατρίδα τους».
Κάθε χρόνο τα μέλη του «Ευτυχία Project» πραγματοποιούν συναντήσεις, φέτος η 5η Ετήσια Συνάντηση φιλοξενήθηκε στην Ελλάδα.
Το ταξίδι τους ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες στην Αθήνα με σταθμούς στη Θεσσαλονίκη, στη Βεργίνα, στα Μετέωρα, στο Μέτσοβο, στα Ιωάννινα, στην Άρτα, στο Μεσολόγγι, στα Καλάβρυτα και στην Κόρινθο. Περιλάμβανε επισκέψεις σε ιστορικούς και πολιτιστικούς χώρους, μοναστήρια και μνημεία, δίνοντας έτσι στους υιοθετημένους την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον τόπο όπου γεννήθηκαν και τις ρίζες τους.
