Του Κωνσταντίνου Φλαμή
Βρισκόμουν χθες στις δύο κηδείες των πιλότων του Phantom από την Ανδραβίδα. Του 40χρονου Γιάννη Μπλέσια από τον Πύργο και του 37χρονου Δημήτρη Πέτρου απο τα Ιωάννινα ο οποίος όμως διέμενε στην Πάτρα. Είδα τον 5χρονο γιο του Γιάννη να κλαίει όταν έβαζαν τον μπαμπά του, σκεπασμένο με τη γαλανόλευκη μέσα στο όχημα του γραφείου τελετών. Είδα τις γυναίκες των δύο παλικαριών, νέες κοπέλες, υποβασταζόμενες να ακολουθούν τα φέρετρα. Είδα τους γονείς των πιλότων, τους φίλους, τους συγγενείς. Ακουσα συνολικά 7 επικηδείους. Με σπαρακτικά λόγια αποχαιρετισμού. Επέστρεψα στο γραφείο μου αργά το βράδυ. Είχα κάνει πολλά χιλιομετρα, Πάτρα – Πύργος, Πύργος – Ιωάννινα, Ιωάννινα Πάτρα. Μπήκα στο διαδίκτυο για να διαβάσω τα σχόλια για τους ήρωες. Ετσι τους χαρακτήριζαν μέχρι και προχθές οι χρήστες του διαδικτύου. Ούτε ένα σχόλιο! Εβλεπα μόνο φωτογραφίες και τραγούδια του “Μαζώ”. Πριν μερικές ημέρες είχα γράψει ότι θα πρέπει να δοθούν απαντήσεις, όχι για δύο θανάτους αλλά για τέσσερις. 4 παλικάρια της Ανδραβίδας σε δύο δυστυχήματα με Phantom μέσα σε 3 χρόνια. Απογοητεύτηκα! Πάνε οι ήρωες. Τους ξέχασαν ήδη! Τους “έθαψε” ο Μαζώ! Οπως ξεχάστηκαν από τους χρήστες του διαδικτύου και εκείνοι που χάθηκαν στον Κυπαρισσιακό κόλπο τον Ιανουάριο 2023. Τουρούτσικας και Τσιτλακίδης οι νεκροί. Αυτά ήταν τα ονόματά τους. Μπλέσιας και Πέτρου οι τελευταίοι! Μπήκα στο σπίτι του Πέτρου στον Κατσικά Ιωαννίνων. Είδα τον πατέρα, τη μάνα. Ακουσα τον πατέρα του Μπλέσια μέσα στην εκκλησία στον Πύργο: “Θα προτιμούσα ο γιος μου να πεθάνει στο Καστελόριζο και όχι σε μία επίδειξη ιδιωτικής εταιρείας” είπε. Μόνο αυτοί θυμούνται. Μόνο αυτοί πενθούν! Οι περισσότεροι από όσους δήθεν θρηνούσαν για ήρωες… ασχολούνται με τον Μαζωνάκη. Ούτε μία αναφορά στην κηδεία των παλικαριών. Ούτε μία.
