Είναι οι μέρες σοδειάς του βαμβακιού και ο κάμπος έχει πολύ καφέ και αρκετό άσπρο ,κλούβες και μηχανές μπαινοβγαίνουν στα εκκοκκιστήρια .
Μετά την περσινή καταστροφή η Κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει τους αγρότες ότι και η παραγωγή τους θα είναι πιο προστατευμένη και η κατανάλωση νερού και χώματος πιο μικρή.
Ο Γιώργος Κούκος από τα Σερβοτά Καρδίτσας ξεκίνησε πριν 3,5δεκαετίες να καλλιεργεί τομάτα σε θερμοκήπιο
Όσο ο Κούκος μπορούσε να βρει εργάτες η δουλειά πήγαινε καλά , πωλούσε σε λαχαναγορές και εμπόρους .Αλλά τώρα δεν θα συνιστούσε σε κάποιο νέο να μιλήσει στα φυτά της τομάτας. Τι θα του έλεγε ;
«Ούτε να το σκέφτεσαι εγώ έπαιρνα πράγματα , εργαλεία , ναύλα ,λιπάσματα με το “πρόσωπο” που είχα. Τώρα ποιος θα σε δώσει , ποιος θα σε δανείσει; Κανένας. Είχα τέσσερα αντρόγυνα που δούλευαν και έχω δύο» απαντά ο ίδιος.
Ο Δήμος Δημτριάδης έχει μία νεότερη επιχείρηση θερμοκηπίου έξω από τη Λάρισα .τα τελευταία χρόνια τα πράγματα δυσκόλεψαν εξ αιτίας της αύξησης του κόστους πριν από όλα στα καύσιμα .Εδώ στους λέβητες πρέπει να καίγεται μαζούτ για να ζεσταθούν τα αγγούρια .
«Μαζούτ , λιπάσματα , συσκευαστήρια όλα ανέβηκαν.»
Ο Σάκης Κακαράτζας στη Μαραθέα Τρικάλων πλάι στον ποταμό Μέγα έχει λειτουργεί σήμερα στο 60% της δυναμικότητας του εξ αιτίας της ζημιάς που υπέστη από τον Ντάνιελ «χάσαμε την μισή παραγωγή του 23 .Λειτουργούμε στο 60% της καλλιέργειας.
Για να ξεκινήσει ο Κακαράτζας θέλει 40.000 ευρώ το στρέμμα την ώρα που το φθηνό καύσιμο που χρησιμοποιούσε η τιμή του πυρήνα της ελιάς που χρησιμοποιούσε ως καύσιμο εκτινάχθηκε.
«Το πυρηνόξυλο από 40 ευρώ έφθασε και 220 ευρώ μαζί με την άνοδο της ελιάς , το γυρίσαμε σε τσόφλι αμυγδάλου ».
Αυτές οι δυσκολίες δημιουργούν την εντύπωση ότι τα πρότζεκτ των θερμοκηπίων είναι για πραγματικά μεγάλους κεφαλαιούχους αλλά κυβέρνηση , τράπεζες και ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι αν οι αγρότες συνενωθούν σε μεγαλύτερους κλήρους μπορούν να τα καταφέρουν.
