Aπό τη σελίδα Experimental Patrasso
Το αρχοντικό που με έκανε να ψάξω
την ιστορία του…
Από μικρός μου άρεσε να περνάω χρόνο
στο πρώην ΤΕΙ Πάτρας.
Στο σημερινό Πανεπιστήμιο Πατρών.
Άραζα με τις ώρες στο γρασίδι.
Έβαζα μουσική στα ακουστικά και χανόμουν στις σκέψεις μου, παρατηρώντας τον κόσμο που περνούσε δίπλα μου.
Υπήρχε όμως πάντα κάτι που μου
τραβούσε το βλέμμα.
Ένα παλιό αρχοντικό.
Ένα κτίριο που έμοιαζε να μην ανήκει εκεί. Σαν να είχε ξεμείνει από άλλη εποχή.
Κάθε φορά που το κοιτούσα, μου δημιουργούσε την ίδια απορία.
Τι ιστορία κουβαλάει αυτό το μέρος;
Η αρχιτεκτονική του ήταν αλλιώτικη.
Οι οξυκόρυφες καμάρες, οι πύργοι και
η επιβλητική του μορφή έδιναν την αίσθηση πως δεν βρισκόσουν στην Πάτρα, αλλά μπροστά σε ένα σκηνικό που θα μπορούσε να έχει ξεπηδήσει από το Django Unchained του Quentin Tarantino.
Κάποια στιγμή δεν άντεξα.
Ρώτησα.
Έψαξα.
Διάβασα.
Και τότε ανακάλυψα ότι αυτό το κτίριο
δεν ήταν απλώς ένα όμορφο αρχοντικό.
Ήταν η Βίλα Κόλλα, η εξοχική έπαυλη
μιας από τις ισχυρότερες οικογένειες της Πάτρας κατά τη χρυσή εποχή της σταφίδας.
Η οικογένεια Κόλλα, με καταγωγή από τη Χίο, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες οικογένειες σταφιδεμπόρων της πόλης.
Στα τέλη του 19ου αιώνα δημιούργησε έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς οίκους σταφίδας, σε μια περίοδο όπου η Πάτρα ήταν από τα σημαντικότερα εξαγωγικά κέντρα της Μεσογείου.
Η ίδια η έπαυλη αποτελεί ένα από τα
πιο ξεχωριστά αρχιτεκτονικά κτίρια της πόλης.
Διώροφη, με σοφίτα, οξυκόρυφα τόξα, στοές και δύο χαρακτηριστικούς οκταγωνικούς πύργους, ξεχωρίζει για τη νεογοτθική αισθητική της, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για την Πάτρα.
Δεν είναι τυχαίο που ακόμη και σήμερα σταματάει το βλέμμα όποιου περνά από μπροστά της.
Με τα χρόνια, το άλλοτε ιδιωτικό κτήμα ενσωματώθηκε στις εγκαταστάσεις του
ΤΕΙ Πάτρας και σήμερα βρίσκεται μέσα
στον χώρο του Πανεπιστημίου Πατρών,
έχοντας πλέον ανακαινιστεί, και χρησιμοποιείτε για πολιτιστικές και πανεπιστημιακές εκδηλώσεις.
Και κάπως έτσι, ένα κτίριο που για
χρόνια απλώς θαύμαζα από μακριά, απέκτησε όνομα.
Απέκτησε ιστορία.
Απέκτησε λόγο ύπαρξης.
Από τότε, κάθε φορά που περνάω από εκεί, δεν βλέπω απλώς μια όμορφη έπαυλη.
Βλέπω ένα κομμάτι της Πάτρας που επέζησε.
Έναν σιωπηλό μάρτυρα της εποχής που
η σταφίδα έκανε την πόλη μία από τις πιο πλούσιες και σημαντικές της Ελλάδας.
Και ίσως αυτό είναι που αγαπάμε περισσότερο στην ιστορία μιας πόλης.
Ότι βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας καθημερινά…
…αρκεί κάποια στιγμή να σταματήσουμε
και να τη ρωτήσουμε τι έχει να μας πει.
By #funkycranky
