Κοντά στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Αρκαδίας, 4 χλμ. περίπου πάνω από την Εθνική Οδό Πατρών- Τριπόλεως, υπάρχει ένας παραδοσιακός οικισμός που ταξιδεύει πίσω στο χρόνο.
Το Δεχούνι, που σιγά σιγά «σβήνει» αφημένο στο έλεος του καιρού, είναι ένας παλιός, εγκαταλελειμμένος, πλέον, οικισμός που εντυπωσιάζει. Στα χαρακτηριστικά που σίγουρα κεντρίζουν το ενδιαφέρον το γεγονός ότι έχει ελάχιστο ορίζοντα, καθώς βρίσκεται μέσα σε χαράδρα, περικυκλωμένο από βουνά και λόφους.
Χτισμένο σε υψόμετρο 831 μέτρων, εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του κατά την δεκαετία του 1970, οι οποίοι μαζί με τους κατοίκους των γειτονικών χωριών Βεσίνι και Σκούπι μετεγκαταστάθηκαν στο νεόδμητο οικισμό της Πάου.
Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι πρώτοι οικιστές του είχαν καταγωγή από την Ήπειρο και βρέθηκαν σε αυτό τον 16ο αιώνα προκειμένου να κρυφτούν από τους Οθωμανούς.
Σε αυτό θα παρατηρήσει κανείς τα μισογκρεμισμένα, πέτρινα σπίτια των πρώην κατοίκων του, καθώς και πολλές πηγές, με το νερό των οποίων παλαιότερα λειτουργούσε ο νερόμυλος του χωριού. Από τα λιγοστά κτίρια που στέκονται όρθια ακόμη η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Η ονομασία του εικάζεται ότι προέρχεται από τις δύο χαράδρες (δύο χαράδρες= δύο χούνι= Δεχούνι) της περιοχής στην οποία βρίσκεται, οι οποίες επέτρεπαν την ορατότητα μόνο προς δύο κατευθύνσεις, προς τον ουρανό και ανατολικά.
