Ο νέος υπουργός Οικονομικών της Ουγγαρίας Ανδρέας Κάρμαν δεσμεύτηκε ότι η χώρα του θα εκπληρώσει όλα τα κριτήρια για την υιοθέτηση του ευρώ μέσα σε 4 χρόνια. Αυτή είναι μια πραγματικά «ριζοσπαστική» αλλαγή οικονομικής πολιτικής μετά τη διακυβέρνηση Όρμπαν. Η νίκη του κόμματος Tisza του Πέτερ Μάγιαρ στις εκλογές της 12ης Απριλίου 2026 τερμάτισε τη μακρόχρονη ευρωσκεπτικιστική διακυβέρνηση. Η Ουγγαρία άφηνε δισ. εκατομμύρια σε ευρωπαϊκά κονδύλια δεσμευμένα λόγω διαφορών με τις Βρυξέλλες για το Κράτος Δικαίου. Το νέο κυβερνητικό σχήμα κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση, με τον Μάγιαρ να υπόσχεται ότι θα ξεκλειδώσει αυτά τα κονδύλια «εντός μηνών». Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Μιχάι Βάργκα υποσχέθηκε ότι «η κεντρική τράπεζα θα αποτελέσει εποικοδομητικό εταίρο» αλλά έσπευσε να υπογραμμίσει ότι απαιτείται προσεκτική προετοιμασία. Η απόσταση της Ουγγαρίας από το ευρώ είναι μεγάλη. Το έλλειμμα προβλέπεται να διευρυνθεί στο 6,2% του ΑΕΠ το 2026, ενώ ο λόγος χρέους/ΑΕΠ αναμένεται να φτάσει το 76,8% έως το 2027. Τα κριτήρια Μάαστριχτ ισχύουν ακόμη -έστω κι αν παραβιάζονται από τα κράτη μέλη του ευρώ- απαιτούν έλλειμμα κάτω από 3% και χρέος κάτω από 60%. Η Ουγγαρία υστερεί σε τρεις κρίσιμους δείκτες: Δημόσιο Χρέος, Δημοσιονομικό Έλλειμμα και σύγκλιση Πληθωρισμού. Η Capital Economics εκτιμά ότι ο στόχος του 2030 φαίνεται αρκετά αισιόδοξος. Ωστόσο, ακόμα και η διαδρομή προς το ευρώ έχει αξία. Αν η κυβέρνηση θέσει αξιόπιστο χρονοδιάγραμμα και μειώσει ταυτόχρονα το έλλειμμα, τα επιτόκια μπορούν να υποχωρήσουν γρήγορα, ακόμη και πριν από την επίσημη ένταξη. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του Μάγιαρ. Όχι το ευρώ του 2030, αλλά η αξιοπιστία του σήμερα.
