Πριν βαθμολογήσεις τον πολίτη, απάντησε πρώτα για τις πολιτικές που τον έφεραν ως εδώ
Το κράτος περνά σε μια νέα εποχή πιστοληπτικής αξιολόγησης. Πλήρωσες στην ώρα σου; Είσαι συνεπής; Είσαι οικονομικά αξιόπιστος;
Θεμιτά ερωτήματα. Και ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή: όποιος μπορεί να πληρώσει και επιλέγει να μην πληρώνει, πρέπει να έχει συνέπειες. Ο στρατηγικός κακοπληρωτής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται όπως ο συνεπής πολίτης.
Υπάρχει όμως και μια άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα του ανθρώπου που θέλει να πληρώσει, αλλά δεν μπορεί.
Και πριν το κράτος αρχίσει να του βάζει βαθμό, πρέπει να απαντήσει:
Τι έκαναν οι δικές του πολιτικές στη δυνατότητα αυτού του ανθρώπου να πληρώνει;
Πρώτα πίεσαν τον πολίτη. Τώρα τον βαθμολογούν.
Νοικοκυριά, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις πιέζονται από ακρίβεια, φόρους, εισφορές, ενέργεια, ενοίκια και αυξημένο λειτουργικό κόστος.
Μια επιχείρηση μπορεί να δουλεύει καθημερινά και στο τέλος του μήνα να αγωνίζεται να πληρώσει ρεύμα, ενοίκιο, προμηθευτές, μισθούς και φόρους.
Άλλο λοιπόν αυτός που μπορεί και δεν πληρώνει. Και άλλο αυτός που θέλει να πληρώσει και δεν του φτάνουν.
Αν δεν μπορείς να διακρίνεις τα δύο, κινδυνεύεις να μη βαθμολογείς την αξιοπιστία, αλλά την οικονομική αδυναμία.
Το είδαμε στην πανδημία. Για λόγους δημόσιας υγείας, επιχειρήσεις υποχρεώθηκαν με κρατική απόφαση να παραμείνουν κλειστές. Υπήρξαν ενισχύσεις, αναστολές και ρυθμίσεις. Όμως ο επαγγελματίας για ένα διάστημα στερήθηκε τη δυνατότητα να δημιουργεί κανονικά το εισόδημά του.
Ο τζίρος μπορούσε να σταματήσει. Οι υποχρεώσεις όμως δεν εξαφανίστηκαν μαζί του.
Το βλέπουμε και σήμερα στη Δυτική Αχαΐα. Κτηνοτρόφοι είδαν το ζωικό τους κεφάλαιο να θανατώνεται στο πλαίσιο των υποχρεωτικών υγειονομικών μέτρων για την ευλογιά των αιγοπροβάτων. Και όταν ο Δήμος Δυτικής Αχαΐας αποφάσισε απαλλαγή των πληγέντων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων από συγκεκριμένα δημοτικά τέλη, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση ακύρωσε την απόφαση.
Χωρίς ζώα δεν υπάρχει παραγωγή. Χωρίς παραγωγή δεν υπάρχει εισόδημα.
Και μετά θα εξετάσουμε αν αυτός ο άνθρωπος ήταν συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις;
Από τον πολίτη ζητάς συνέπεια. Το κράτος είναι συνεπές;
Η επιχείρηση έχει συγκεκριμένες ημερομηνίες για τις φορολογικές της υποχρεώσεις. Αν καθυστερήσει, υπάρχουν συνέπειες. Και σωστά.
Όταν όμως το κράτος οφείλει επιστροφή φόρου ή ΦΠΑ, η ίδια απαίτηση συνέπειας πρέπει να ισχύει και για εκείνο. Για μια μικρή επιχείρηση αυτά τα χρήματα είναι ρευστότητα, μισθοί, προμηθευτές και ενοίκιο.
Το ίδιο ισχύει και με τους κανόνες. Το 2023 το νέο σύστημα τεκμαρτού προσδιορισμού του ελάχιστου εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών θεσπίστηκε τον Δεκέμβριο και εφαρμόστηκε στα εισοδήματα του ίδιου έτους.
Τι έπρεπε να κάνει ο επαγγελματίας; Να γυρίσει τον χρόνο πίσω;
Δεν μπορείς να απαιτείς από τον πολίτη οικονομικό προγραμματισμό όταν οι κανόνες μπορούν να αλλάζουν ενώ η χρονιά έχει σχεδόν τελειώσει.
Και υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα: ποιος βαθμολογεί το κράτος για τον τρόπο που διαχειρίζεται τα χρήματα των φορολογουμένων;
Όταν μια οικογένεια κάνει λάθος στον προϋπολογισμό της, το πληρώνει η οικογένεια. Όταν μια επιχείρηση κάνει συνεχώς λάθος, μπορεί να κλείσει.
Όταν κάνει λάθος το κράτος, ο λογαριασμός καταλήγει πάλι στον φορολογούμενο.
Και ποιος ελέγχει αυτόν που βαθμολογεί;
Εδώ υπάρχει και ένα δεύτερο, εξίσου σοβαρό ζήτημα.
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, έχει προειδοποιήσει για τον κίνδυνο η πιστοληπτική αξιολόγηση να περάσει μελλοντικά από το «μπορείς να πληρώσεις» στο αν θεωρείσαι «αρκετά σωστός πολίτης», θέτοντας ευθέως το ερώτημα ποιος αποφασίζει και ποιος ελέγχει έναν τέτοιο μηχανισμό.
Η θέση της Ελληνικής Λύσης απέναντι στο Credit Score είναι ξεκάθαρη: ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει δηλώσει ότι το κόμμα θα το καταργήσει, χαρακτηρίζοντας την κατεύθυνση αυτή αυταρχική και αντιδημοκρατική.
Γιατί άλλο η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας και άλλο η αξιολόγηση του πολίτη.
Θέλεις να αξιολογήσεις τον πολίτη; Απόδειξε πρώτα τη δική σου αξιοπιστία.
Δεν ζητώ λιγότερη ευθύνη από τον πολίτη. Ζητώ μεγαλύτερη ευθύνη από το κράτος.
Θέλεις να ξέρεις αν πληρώνω στην ώρα μου; Πλήρωνε κι εσύ στην ώρα σου.
Θέλεις να αξιολογήσεις πώς διαχειρίζομαι τα οικονομικά μου; Δείξε μου πώς διαχειρίζεσαι τα χρήματα που σου δίνω.
Θέλεις από εμένα οικονομικό προγραμματισμό; Δώσε μου σταθερούς κανόνες.
Το Credit Score δεν πρέπει να αντιμετωπίζει το αποτέλεσμα σαν να μην υπήρξε ποτέ η αιτία. Δεν είναι το ίδιο ο στρατηγικός κακοπληρωτής με τον επαγγελματία, τον οικογενειάρχη ή τον κτηνοτρόφο που βρέθηκε σε πραγματική οικονομική αδυναμία.
Και κυρίως, η οικονομική αξιολόγηση δεν πρέπει ποτέ να μετατραπεί σε αξιολόγηση της συμπεριφοράς και της «συμμόρφωσης» του πολίτη.
Δεν ζητάμε ασυλία για τον πολίτη. Ζητάμε ισοτιμία ευθύνης.
Η εμπιστοσύνη δεν επιβάλλεται με μητρώα, πλατφόρμες και βαθμολογίες. Κερδίζεται με συνέπεια, σταθερούς κανόνες, διαφάνεια και λογοδοσία.
Θέλετε Credit Score; Ωραία. Ας ξεκινήσουμε πρώτα από το κράτος… και μετά πάμε στον πολίτη.
Δημήτριος Γ. Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας
Πολιτευτής Αχαΐας – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ
Πηγη: dimitrispaloubis.gr
