Έχοντας περάσει αρκετά χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής στο κεντρικό κτήριο της ΔΕΗ επί της Ακτής Δυμαίων, τα πρόσφατα “φώτα” που έπεσαν στο υπό κατάρρευση κτήριο υπηρεσιών λιμένα… μου ξύπνησαν γνώριμες αναμνήσεις. Δεν είμαι ειδικός στην αρχιτεκτονική, και δεν γνωρίζω το κίνημα του μπρουταλισμού για το οποίο έγινε πολύ λόγος, όμως στα δικά μου μάτια είναι εμφανείς οι ομοιότητες μεταξύ του κτηρίου στο λιμένα και του κεντρικού κτηρίου της ΔΕΗ. Ίσως, λοιπόν, και να είναι και αυτό δείγμα ενός παρόμοιου κινήματος αν όχι του ίδιου, με το εμφανές μπετόν και τις ορθές γωνίες.
Ποια όμως η σχέση της παρατήρησης αυτής με την έντονη συζήτηση που γίνεται αυτόν τον καιρό στην Πάτρα; Η σχέση είναι πως αν ανησυχούμε για την “εξαφάνιση” των δειγμάτων του αρχιτεκτονικού μπρουταλισμού με την κατεδάφιση του κτηρίου στο λιμένα, τότε δεν χρειάζεται να ανησυχούμε άλλο καθώς έχουμε και (τουλάχιστον) ένα ακόμα δείγμα.
Αντί λοιπόν να ξοδευτούν τεράστια ποσά για την στατική επιδιόρθωση, και στην ουσία επανακατασκευή, ενός σάπιου κτηρίου, με αβέβαιο αποτέλεσμα, σε ένα σημείο της πόλης που σχεδόν κανείς πολίτης δεν το ήθελε (πλην κάποιων ειδικών που έχουν μια ιδιαίτερη επαγγελματική ευαισθησία και ένα ιδιαίτερο κριτήριο) και το οποίο σε καμία περίπτωση δεν είχε τα φόντα (ιστορία, χρήση) για να μείνει ως τοπόσημο στη μνήμη των Πατρινών… θα μπορούσαμε να ξοδέψουμε πολύ μικρότερα ποσά δημοσίου χρήματος για να συντηρήσουμε και να διατηρήσουμε το κτήριο της ΔΕΗ. Πιθανότατα, δε, θα υπάρχουν και άλλα τέτοια κτήρια στην πόλη τα οποία δε μου έρχονται στο μυαλό, μη έχοντας την ειδική σχέση που είχα με αυτό.
Θα ήθελα, λοιπόν, να πω ότι δεν είναι ανάγκη να σώσουμε “κάθε” δείγμα “κάθε” αρχιτεκτονικού κινήματος με οποιοδήποτε κόστος. Ας διαλέξουμε τις μάχες μας και, με ρεαλιστικά και τεχνοοικονομικά κριτήρια, να επιλέξουμε τις μάχες που μπορούμε να δώσουμε. Ας επιλεγούν κτήρια που χρήζουν κάποια προστασίας για την αρχιτεκτονική τους αξία και τα οποία είναι εφικτές μάχες χωρίς υπέρογκα έξοδα για κάτι που ο μέσος πολίτης της πόλης δεν θέλει – μια απλή δημοσκόπηση θα αρκούσε.
Με τιμή,
Ανδρέας Παπαποστόλου
Συνταξιούχος ΔΕΗ
