Του Γιώργου Καρβουνιάρη Δημοσιογράφος, Αν. Γραμματέας Τομέα Επικοινωνίας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
Στις υποκλοπές, η αλήθεια δεν έμεινε στη σφαίρα της υποψίας. Στη δικαστική διαδικασία αναδείχθηκαν στοιχεία που επιβεβαιώνουν εμπλοκή κυβερνητικών κέντρων. Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αυτή είναι μια θεσμική πληγή που δεν κλείνει με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Όταν παρακολουθούνται πολιτικοί αντίπαλοι και δημοσιογράφοι, η Δημοκρατία τραυματίζεται στον πυρήνα της.
Στην τραγωδία των Τεμπών, αντί για διαφάνεια, είδαμε ελεγχόμενη πληροφόρηση και διαρκή μετατόπιση ευθυνών με στόχο την κάλυψη πολιτικών προσώπων. Η κοινωνία ζητούσε καθαρές απαντήσεις και έπαιρνε αντικρουόμενες εκδοχές. Σε μια ώριμη δημοκρατία, η αλήθεια προηγείται της διαχείρισης του πολιτικού κόστους.
Στη διαρροή προσωπικών δεδομένων αποδήμων, η πρώτη αντίδραση ήταν η στοχοποίηση όσων κατήγγειλαν. Στο τέλος, τα πρόστιμα της αρμόδιας αρχής επιβεβαίωσαν ότι το πρόβλημα ήταν υπαρκτό και σοβαρό.
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η χώρα επιβαρύνθηκε με τεράστια πρόστιμα για πρακτικές που εκθέτουν το κράτος για ένα ξεκάθαρα «γαλάζιο» σκάνδαλο. Καμία ουσιαστική ανάληψη ευθύνης. Καμία πολιτική αυτοκριτική.
Και φτάνουμε στο Νοσοκομείο Νίκαιας. Ένας γιατρός, ο Δημήτρης Ζιαζιάς, επιμελητής παθολόγος και στέλεχος της ΟΕΝΓΕ, συλλαμβάνεται με χειροπέδες στον χώρο εργασίας του κατά τη διάρκεια ειρηνικής κινητοποίησης που είχε αποφασίσει το σωματείο των εργαζομένων. Παρέμεινε δεμένος με χειροπέδες στα Επείγοντα έως ότου αποχώρησε η πολιτική ηγεσία — εικόνα που χαρακτηρίστηκε από τους συνδικαλιστικούς φορείς ως πρωτοφανής για δημόσιο νοσοκομείο. Δύο ακόμη ειδικευόμενοι γιατροί φέρονται να τραυματίστηκαν στο κεφάλι από αστυνομικές δυνάμεις. Χημικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν σε βάρος νοσηλευτών. Ο υπουργός παρουσίασε τον Ζιαζιά ως επιτιθέμενο, ισχυρίστηκε ότι τον «χτύπησε, τον έφτυσε και τον εξύβρισε». Βίντεο που υπόσχεται η ομάδα επικοινωνίας του δεν δημοσιοποιούνται. Και ο ίδιος ο γιατρός αναρτά υλικό που δείχνει τον υπουργό να του επιτίθεται λεκτικά σε έξαλλη κατάσταση, να του απαγγέλει «αυτόφωρο» ενώ εκείνος ήδη φορά χειροπέδες, να απαιτεί συγγνώμη ως αντίτιμο για να μην προχωρήσει η σύλληψη — και ο γιατρός αρνείται. Αξίζει επίσης να θυμίσουμε ότι την ίδια εβδομάδα ο υπουργός ομολόγησε δημόσια παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου στην υπόθεση του Α.Τ. Εξαρχείων. Αυτή η σκηνή δεν είναι απλή υπερβολή. Είναι μήνυμα ισχύος.
Πάνω από διακόσιοι νομικοί ύψωσαν δημόσια φωνή. Μίλησαν για κράτος δικαίου, για αναλογικότητα, για το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της διαμαρτυρίας. Η ΟΕΝΓΕ, η ΕΙΝΑΠ και η ΑΔΕΔΥ καταδίκασαν από κοινού τα γεγονότα. Δεν υπερασπίστηκαν πρόσωπο. Υπερασπίστηκαν αρχές. Και όταν χρειάζεται συλλογική παρέμβαση νομικών και συνδικαλιστικών φορέων για να υπενθυμιστούν τα αυτονόητα, τότε το πρόβλημα είναι βαθύτερο.
Το σύστημα Μητσοτάκη–Γεωργιάδη δεν αρκείται στην πολιτική κυριαρχία. Επιδιώκει τον έλεγχο της αφήγησης, τη συμμόρφωση της δημόσιας διοίκησης, τη φίμωση της κριτικής. Μετακινείται σταθερά προς μια λογική αυστηρότητας χωρίς θεσμικά αντίβαρα. Αυτή η πορεία συνιστά «ανήκεστον βλάβη» για την Γ΄Ελληνική Δημοκρατία. Γιατί διαβρώνει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και κανονικοποιεί την αυθαιρεσία.
Ο Υπουργός Υγείας οφείλει να παραιτηθεί άμεσα. Η εικόνα γιατρού με χειροπέδες σε δημόσιο νοσοκομείο είναι πολιτικό στίγμα. Και ο Πρωθυπουργός οφείλει να σταματήσει να καλύπτει. Η ευθύνη δεν είναι ατομική. Είναι συλλογική και βαραίνει την κορυφή.
Η Δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από κραυγαλέες εκτροπές. Απειλείται όταν η εξουσία θεωρεί ότι δεν λογοδοτεί. Όταν η ισχύς υποκαθιστά τον νόμο. Αν δεν τεθεί όριο τώρα, η φθορά θα είναι βαθιά και μακροχρόνια. Και τότε δεν θα μιλάμε για πολιτικό κόστος. Θα μιλάμε για ό,τι χάσαμε και δεν παίρνεται πίσω, θα μιλάμε για τη μέρα που η Δημοκρατία έγινε διακοσμητική. Και αυτό λέγεται… κατάρρευση!
