Το θαλάσσιο μέτωπο πρέπει ν’ αποκτήσει χρήσεις που θα διασφαλίζουν «αυτόνομα» τη συντήρηση κάθε χώρου, κυρίως, όμως, πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί ως η απαρχή για τη δημιουργία μίας… νέας πόλης, που θα είναι πολύ πιο ελκυστική κι εξωστρεφής, αλλά και θ’ αντιλαμβάνεται τη θάλασσα όχι μόνο ως «ορίζοντα», αλλά και ως πηγή οικονομικής ανάπτυξης. Καταλαβαίνουμε ότι, προς το παρόν, τουλάχιστον, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Και εν μέρει είναι κατανοητό, δεδομένου πως το θαλάσσιο μέτωπο έχει εκκρεμότητες (κυρίως με τη διέλευση της σιδηροδρομικής γραμμής). Εν μέρει, όμως, κάθε σχεδιασμός πρέπει να τείνει στο μέγιστο δυνατό όφελος για την πόλη και να μην αρκείται στα πολύ απλά…