Toυ Κωνσταντίνου Φλαμή
Η απόφαση του Δικαστηρίου που έκρινε αθώο τον Νίκο Ρωμανό, προφυλακισμένο για τρομοκρατία, φέρνει στο φως υποθέσεις για τις οποίες οι προανακριτικές Αρχές στην Πάτρα αποφάσισαν προφυλακίσεις και τελικά συνάνθρωποί μας ταλαιπωρήθηκαν άδικα και έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα πίσω από τα σίδερα της φυλακής. «Ο νόμος παρέχει αυτό το δικαίωμα στις Ανακριτικές Αρχές» δηλώνει στην «Πολιτεία» Πατρινός δικηγόρος, επισημαίνει όμως ότι σε πολλές περιπτώσεις Εισαγγελείς και ανακριτές λαμβάνουν λανθασμένες αποφάσεις. Η πρώτη περίπτωση Πατρινού που πρόσφατα αθωώθηκε αλλά είχε μείνει στην φυλακή άδικα ήταν αυτή του αναρχικού Ανδρέα Φλώρου. Ο οποίος παρέμεινε προσωρινά κρατούμενος από τον Απρίλιο του 2024 για κατηγορίες που – όπως αποδείχθηκε – ήταν αβάσιμες.
Μετά και την αθωωτική πρόταση του Εισαγγελέα, το Δικαστήριο απάλλαξε πλήρως τον Ανδρέα Φλώρο από κάθε κατηγορία, απορρίπτοντας τις σε βάρος του αιτιάσεις περί ένταξης στην οργάνωση «Σύμπραξη Εκδίκησης».
Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας στη δικαστική αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, δεν προέκυψε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να συνδέει τον Ανδρέα Φλώρο με τη δράση της οργάνωσης ή με τους συγκατηγορούμενούς του – πολλοί από τους οποίους καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης.
Ο Ανδρέας Φλώρος αποφυλακίσθηκε, έπειτα από μία δοκιμασία 14 μηνών που, όπως υπογραμμίζουν κύκλοι του περιβάλλοντός του, ανέδειξε την ανάγκη εγρήγορσης για την προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών εγγυήσεων της Δικαιοσύνης.
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ «ΕΜΠΡΗΣΤΩΝ»
Άλλη μία περίπτωση ήταν αυτή της σύλληψης και προφυλάκισης δύο νεαρών κατηγορούμενων για την πυρκαγιά στο Γηροκομειό. Η υπόθεση «φώναζε» από μακριά για την αθώωσή τους, αφού δύο πορίσματα της Πυροσβεστικής ξεκαθάριζαν πώς η φωτιά δεν εκδηλώθηκε κατόπιν εμπρηστικής ενέργειας. Οι δύο νέοι, 25 και 21 ετών, είχαν συλληφθεί μετά από «υπόδειξη» ενός ερασιτέχνη φωτογράφου και τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από χρονικό διάστημα 35 ημερών. «Μπήκαμε φυλακή ο ένας για τον άλλο. Η φιλία μας δεν πάει πιο πάνω», είχαν δηλώσει μπροστά στις κάμερες, συγκινώντας με τα λόγια και τη στάση τους.
Παρά την περιπέτειά τους, οι δύο εθελοντές ξεκαθάρισαν πως δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τον δρόμο της προσφοράς. «Από την καρδιά μου το έκανα, δεν θα μου το αλλάξουν. Και φυλακή που με βάλανε, δεν αλλάζει», είπε ο Λουκιανός, στέλνοντας μήνυμα σε όλους τους εθελοντές να συνεχίσουν να προσπαθούν, «παρά την αδικία».
Οι δύο νέοι είχαν μιλήσει για τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισαν, περιγράφοντας χώρους γεμάτους κατσαρίδες και κοριούς. «Δεν φοβήθηκα. Ήξερα πως είμαι αθώος και αυτό με κράτησε», ανέφεραν χαρακτηριστικά.
Ο 25χρονος είχε συλληφθεί στις 13 Αυγούστου, ενώ ο 21χρονος φίλος του συνελήφθη λίγες ημέρες αργότερα, όταν προσήλθε να καταθέσει ως μάρτυρας. Από την πρώτη στιγμή ισχυρίζονταν ότι βρέθηκαν στο σημείο ως εθελοντές για να βοηθήσουν στην κατάσβεση της φωτιάς, κάτι που υποστήριξαν μέχρι τέλους.
ΤΙ ΛΕΝΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ
Δικηγόροι της Πάτρας με τους οποίους μίλησε η «Πολιτεία» επισημαίνουν ότι, ενώ ένας πολίτης ή επαγγελματίας (π.χ. γιατρός) ευθύνεται για τα λάθη του, οι δικαστικοί λειτουργοί απολαμβάνουν μια άτυπη “ασυλία”. Οι λανθασμένες εκτιμήσεις εισαγγελέων για την επικινδυνότητα ενός κατηγορουμένου σπάνια ελέγχονται πειθαρχικά, εκτός αν υπάρξει δόλος. Υπάρχει η άποψη ότι πολλοί εισαγγελείς και ανακριτές προτιμούν την προφυλάκιση «για σιγουριά» (υπό την πίεση της κοινής γνώμης), μετακυλίοντας το βάρος της απόδειξης της αθωότητας στον κατηγορούμενο, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το τεκμήριο αθωότητας.
