Η συζήτηση για το τρένο επανήλθε με μακροσκελείς επιστολές Πελετίδη, με τη σύσκεψη υπό Κυρανάκη η οποία τελικά δεν έγινε, και με έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο και πλήθος σχολίων. Να θυμίσουμε πώς μπορεί να αναβλήθηκε η προγραμματισμένη κρίσιμη σύσκεψη για την πορεία του σιδηροδρομικού έργου και ειδικά για την έλευση του τρένου, στην Πάτρα, αλλά και η τύχη του Οδοντωτού, ωστόσο ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κώστας Κυρανάκης, πραγματοποίησε επίσκεψη – “αστραπή” στην περιοχή, η οποία διήρκησε ελάχιστα, εξαιτίας του εργατικού δυστυχήματος στον ΗΣΑΠ Αττικής (με τον 50χρονο νεκρό την Τετάρτη). Η παρουσία του κ. Κυρανάκη στην περιοχή, διεκόπη απότομα λόγω της τραγωδίας στον ΗΣΑΠ, ωστόσο ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, πραγματοποίησε σύντομες επαφές, καθαρά τεχνικού χαρακτήρα, στο Ρίο! Είπαν δε ότι τις αμέσως επόμενες ημέρες, αναμένεται να γίνει γνωστή η ημερομηνία διεξαγωγής της σύσκεψης με τους φορείς, στην αχαϊκή πρωτεύουσα. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το ζήτημα όμως είναι ότι στην Πάτρα (ως συνήθως) δεν υπάρχει ενιαία φωνή. Ναι μεν ο Πελετίδης έχει στα χέρια του μία ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ωστόσο αυτή “παραβιάζεται” κάθε τρεις και λίγο από εκφράσεις τύπου “δεν έχουμε τρένο, να δεχθούμε μία συμβιβαστική λύση” κλπ. Αν όλα αυτά συνέβαιναν σε μία άλλη περιοχή (πχ Κρήτη) δεν θα συζητούσαν καν μεσοβέζικες λύσεις. Οπως έκαναν και με τον ΒΟΑΚ και κατάφεραν να… μην πληρώνουν διόδια. Θα έλεγαν “υπόγειο ή μην ξαναπατήσετε το πόδι σας στο νησί” και θα τα κατάφερναν. Δυστυχώς στην Πάτρα δεν εφαρμόζουμε τέτοιες πρακτικές. Και δεν είμαστε και ενωμένοι σαν γροθιά. Οπως είπε ο Δήμαρχος, υπογειοποιήσεις πολλών χιλιομέτρων έχουν γίνει στο Κιάτο, στο Αίγιο, την Παναγοπούλα κλπ. Αρα γιατί όχι και στην Πάτρα;
