Με αφορμή την κατάσταση στην Κιβωτό της Αγάπης και την επικείμενη μεταφορά 17 ανήλικων παιδιών της δομής σε Καρδίτσα και Κομοτηνή, ο παιδοχειρούργος του Καραμανδανείου Νοσοκομείου Βασίλης Αλεξόπουλος, αναφέρθηκε με έντονο ύφος, στηλιτεύοντας τη στάση της πόλης απέναντι στα παιδιά της.
«Μια πόλη που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι αν ο σιδηρόδρομος θα είναι υπόγειος ή όχι και αν θα έρθουν κρουαζιερόπλοια ή όχι… Και για τα παιδιά ενός “κατώτερου Θεού”, δεν αντιδρά κανένας… Δυστυχώς…», τόνισε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την πικρία του για την αδιαφορία που, όπως λέει, επικρατεί όταν πρόκειται για τα παιδιά της πόλης, ΑμΕΑ ή όχι.
Ο κ. Αλεξόπουλος δεν σταμάτησε εκεί. Μίλησε για μια πόλη που, κατά την άποψή του, έχει αφήσει τα παιδιά στην τύχη τους σε πολλά επίπεδα, όχι μόνο σε ό,τι αφορά την Κιβωτό της Αγάπης. «Παιδιά χωρίς πλατείες να παίξουν», σημείωσε, περιγράφοντας μια καθημερινότητα όπου ο δημόσιος χώρος για το παιχνίδι και την κοινωνικοποίηση των παιδιών ολοένα συρρικνώνεται.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο παιδιατρικό νοσοκομείο της πόλης, επισημαίνοντας την έλλειψη ακτινολόγων ως ακόμη ένα δείγμα της υποβάθμισης που υφίστανται οι υπηρεσίες υγείας για τα παιδιά.
Η τοποθέτηση του παιδοχειρούργου έρχεται σε μια στιγμή έντονου προβληματισμού για το μέλλον των 17 ανήλικων παιδιών της Κιβωτού της Αγάπης, καθώς η απόφαση για μεταφορά τους σε δομές μακριά από την Πάτρα έχει προκαλέσει αντιδράσεις τόσο από τους εργαζόμενους του ιδρύματος όσο και από εκπαιδευτικούς και φορείς της πόλης.
Ο κ. Αλεξόπουλος, με τη δική του παρέμβαση, θέτει το ζήτημα σε ένα ευρύτερο πλαίσι, πόσο πραγματικά προτεραιοποιεί η πόλη τα παιδιά της, όταν η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται σε υποδομές και επενδύσεις, αφήνοντας στο περιθώριο όσους δεν έχουν φωνή να διεκδικήσουν τα δικά τους δικαιώματα.
