Σαράντα έξι χρόνια πέρασαν από την 19ην Ιανουαρίου 1980, όταν σύμπας ο Ιερός Κλήρος και ο Πατραϊκός Λαός με επικεφαλής τον μακαριστό Μητροπολίτη Πατρών, κυρόν Νικόδημον, υποδέχονταν τον χαριτόβρυτο Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, ο οποίος ευρίσκετο στην Μασσαλία της Γαλλίας, από το 1205, κλαπείς από την Πάτρα και αποσταλείς από τον Λατινό Επίσκοπο Πατρών Αντέλμο, που είχε τότε καταλάβει τον Επισκοπικό Θρόνο των Πατρών, εκδιωχθέντος του Ορθοδόξου Αρχιερέως.
Το έτος 1980, ο τότε Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας, αείμνηστος π. Παναγιώτης Σιμιγιάτος, ο Πατρεύς, εντόπισε τον Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου στην Μονή του Αγίου Βίκτωρος στην Μασσαλία και με συντονισμένες ενέργειες της Μητροπόλεως Γαλλίας, με πρώτο τον αείμνηστο Μητροπολίτη Γαλλίας κυρόν Μελέτιον, της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών με τον Μητροπολίτην κυρόν Νικόδημον και της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής Γαλλίας, επετεύχθη η επανακομιδή του Σταυρού τού Αποστόλου Ανδρέου, στην Πάτρα.
Στην προσπάθεια αυτή τα μέγιστα συνέβαλε το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Ο φετινός εορτασμός, πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο στον Ιερό και μεγαλοπρεπή Ναό του Αποστόλου Ανδρέου.
Την παραμονή, (Σάββατο 17 Ιανουαρίου) τελέστηκε Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών, κ. Χρυσοστόμου, με την συμμετοχή πεντήκοντα περίπου Ιερέων και πλήθους ευσεβών χριστιανών.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του μίλησε για την παρακαταθήκη του Αποστόλου Ανδρέου, δηλαδή τον ίδιον τόν Ιησούν Χριστόν και το Ιερόν Ευαγγέλιον, περί του οποίου ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή του γράφει: «Το Ευαγγέλιον… ο παρελάβετε, εν ω εστήκατε, δι΄ ου και σώζεσθε».
Στο τέλος του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος προεχείρισε Πνευματικούς τους ευλαβεστάτους ιερείς, π. Γεώργιο Κάκκο και π. Δημήτριο Ταρσινό.
Χθες ανήμερα της εορτής, χοροστάτησε στον Όρθρο και τέλεσε την Θεία Λειτουργία, στον κατάμεστο ιερό ναό, με την παρουσία εκπροσώπων των τοπικών Αρχών, Πολιτικών, Στρατιωτικών και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της Επανακομιδής, εστίασε στην μεγάλη ευεργεσία από τον Θεό στην πόλη των Πατρών, ώστε να αποστείλει στην πόλη μας τον Πρωτόκλητο Απόστολο Ανδρέα, προκειμένου να διδάξει, να φωτίσει, να βαπτίσει, να ιδρύσει την Εκκλησία των Πατρών και να πορφυρώσει με το αίμα του μαρτυρίου του, τα χώματα της αχαϊκής γης.
Είναι μεγάλη και μοναδική, ξεχωριστή ευλογία για την Πάτρα, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, «το γεγονός ότι κατέχομε την πανσεβάσμια Κάρα του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων και τον Σταυρό του μαρτυρίου του, αλλά έχουμε και τον τάφο του, ο οποίος ευρίσκεται στον Παλαιό Ναό».
Γι΄ αυτό, κατέληξε ο Σεβασμιώτατος, «πρέπει να είμαστε ευγνώμονες προς τον Κύριο και τον Απόστολο Ανδρέα και να αγωνιζόμαστε για τον αγιασμό και την σωτηρία μας».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ανεπέμφθη δέησις υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών των αοιδίμων Μητροπολιτών, Γαλλίας Μελετίου και Πατρών Νικοδήμου και του αειμνήστου Ιερέως Παναγιώτου Σιμιγιάτου.
