Ως φόρο τιμής στην ελληνική καταγωγή του πατέρα του Δούκα του Εδιμβούργου Φίλιππο, ο βασιλιάς Κάρολος αιτήθηκε να ακουστεί – για πρώτη φορά στην Ιστορία – βυζαντινή ψαλμωδία, στην ιστορική και μεγαλοπρεπή τελετή στέψης του.
Μετά το Χρίσμα και λίγο πριν την Στέψη, το επταμελές Σύνολο Βυζαντινών Ψαλμών υπό τον Δρ Αλέξανδρο Λίγκα, έψαλλε στα ελληνικά τους πρώτους επτά στίχους από τον 71ο από τους Ψαλμούς του Δαυίδ της Παλαιάς Διαθήκης, μια προσευχή για να ευλογεί ο Θεός τον βασιλιά Σολομώντα.
Υπό τους ήχους της βυζαντινής ψαλμωδίας το «Κεκοσμημένο Ξίφος της Προσφοράς» – που αντιπροσωπεύει στην τελετή τα υπόλοιπα βασιλικά ξίφη – τοποθετήθηκε στο δεξί χέρι του βασιλιά με την «εντολή» από τον Αρχιεπίσκοπο να χρησιμοποιείται για την υπεράσπιση του καλού και την τιμωρία ου κακού.
Ο ψαλμός ήταν τυπωμένος στα ελληνικά στο πρόγραμμα της λειτουργίας, με αγγλική μετάφραση, σύμφωνα με τον ΣΚΑΪ.
Οι βυζαντινοί ψαλμοί έχουν αναγνωριστεί ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας.
